Chcesz zminimalizować wszystkie otwarte okna? Uruchomić program? Stworzyć nowy plik? Usunąć element, zapisać zmiany, cofnąć czynność? Zamiast kilku kliknięć, wybierania kolejnych pozycji menu czy wpisywania tekstu, wystarczy wykonać jeden ruch myszą. Ale ruch nie byle jaki! Wykonany w odpowiednim kierunku, kreślący specjalną figurę: jednym słowem nie jakiś zwykły ruch, tylko tzw. gest. Różnica subtelna, aczkolwiek istotna.

Gesty wykonywane za pomocą myszy (lub innego urządzenia wskazującego) to ściśle określone ruchy kursora, wyzwalające w obsługującej owe gesty aplikacji konkretną reakcję. Posługiwanie się gestami pozwala oszczędzić czas i zminimalizować wysiłek podczas pracy z komputerem. Nie musimy wędrować kursorem w prawy górny róg ekranu za każdym razem, kiedy chcemy zamknąć okno, nie musimy przenosić dłoni z myszy na klawiaturę, żeby wcisnąć [Backspace], kiedy chcemy wrócić do poprzedniej strony internetowej – wystarczy niewielki, niemal niezauważalny ruch dłoni. Odpowiedni gest, i możemy rozkazywać. Prawie jak gdybyśmy mieli w ręku czarodziejską różdżkę!

Gesty myszy od dłuższego czasu nie są żadną nowością – spopularyzowane przez Operę, implementowane są w większości nowoczesnych przeglądarek internetowych. Dlaczego jednak ograniczać wykorzystanie tak użytecznego wynalazku tylko do jednej aplikacji? Znacznie lepiej będzie skorzystać z rozwiązania, które pozwoli sterować za pomocą gestów całym systemem oraz wszystkimi zainstalowanymi w nim programami! I chociaż Apple zapewne znów będzie twierdzić, że wraz z wprowadzeniem najnowszej linii notebooków MacBook z obsługą technologii multi-touch „wynalazł” gesty, prawda jest taka, że użytkownicy Windows mogą się nimi cieszyć od dawna.

Z gestem

By przekonać się, jak wygodnie jest rozkazywać „Windzie” za pomocą magicznych gestów, musimy skorzystać ze StrokeIt – jedynej aplikacji umożliwiającej przypisanie do ruchu myszy dowolnych akcji systemu i zainstalowanych w nim programów. Dobra wiadomość jest taka, że jest to aplikacja darmowa. Zła – że autor od dawna nie wprowadza w niej żadnych zmian, a zatem by skłonić ją do współpracy z Vistą, trzeba wiedzieć, co i jak ustawić. Ale o tym później.

Na początek zajmiemy się tym, co dotyczy większości naszych czytelników, a więc współpracy StrokeIt z Windows XP. Przede wszystkim aplikacji tej nie musimy instalować: wystarczy skopiować rozpakowany katalog na dysk twardy i uruchomić plik „strokeit.exe”. Ponieważ wszystkie ustawienia zapisywane są wewnątrz folderu aplikacji, możemy przenosić StrokeIt na dysku USB czy pendrivie i uruchamiać na dowolnym komputerze.

Po zainstalowaniu ustawiamy StrokeIt tak, żeby uruchamiał się zawsze wraz ze startem systemu operacyjnego. W tym celu dwukrotnie klikamy ikonę aplikacji w Zasobniku systemowym i w otwartym oknie programu wybieramy »Edit | Preferences«. Następnie w oknie konfiguracji zaznaczamy pole wyboru przy opcji »Run StrokeIt when Windows starts«.

Uwaga! W StrokeIt gest domyślnie wykonujemy, rysując za pomocą myszy linie lub figury z wciśniętym prawym przyciskiem myszy. W większości przypadków w typowo skonfigurowanym systemie Windows XP SP2 próba wykonania pierwszego (i każdego następnego) gestu spowoduje błąd krytyczny Eksploratora Windows, uniemożliwiając korzystanie z aplikacji. Przyczyną tego okazuje się działanie funkcji służącej zapobieganiu wykonywania danych, a jedynym wyjściem z sytuacji jest jej wyłączenie za pomocą odpowiedniego wpisu w pliku BOOT.INI. Odnajdujemy wymieniony plik (znajduje się na dysku C:/ w katalogu głównym), klikamy na nim prawym przyciskiem myszy i wybieramy »Otwórz za pomocą...«, a następnie »Notatnik«. W otwartym pliku znajdujemy frazę »/noexecute=« – usuwamy to, co znajduje się po znaku równości i wpisujemy tam »allwaysoff«. Wybieramy »Plik | Zapisz jako…« i zapisujemy zmieniony plik jako BOOT.TXT (ze względów bezpieczeństwa system nie pozwoli nam zapisać zmian bezpośrednio w pliku INI). Teraz usuwamy plik BOOT.INI i zmieniamy rozszerzenie edytowanego przez nas pliku z TXT na INI – wystarczy uruchomić ponownie komputer… i gotowe!