Lubię kupować oryginalne płyty. Wtedy częściej się uśmiecham i jestem milszy dla otaczających mnie ludzi. Proceder kupowania płyt trwał w najlepsze gdy miałem urządzenia z napędem CD – komputer, czy odtwarzacz w salonie. Nie przeszkadzało mi nawet to, że niemal momentalnie odkładałem ją na półkę i ściągałem z internetu nielegalną wersję legalnie zakupionego krążka. Tak było wygodniej. Po co zgrywać krążek, kompresować go samodzielnie, skoro przy łączu 20 Mb/s ściągnięcie otagowanych już plików z elegancką okładką zajmie trzy razy mniej czasu. Ale mniejsza o to.

sxc.hu

Pewnego dnia zorientowałem się, że jedynym urządzeniem, z którego odtwarzam muzykę jest telefon komórkowy. A do niego w żaden rozsądny sposób nie można włożyć płyty CD. Napędów w komputerze jak i notebooku nie używałem od miesięcy i prawdopodobnie porosły one pajęczynami, zaś odtwarzacz w salonie już dawno się zepsuł. Ta myśl dopadła mnie, kiedy stałem skonfundowany we własnym mieszkaniu z nową płyta O.S.T.R. w ręku i wciąż zastanawiałem się jak ją odtworzyć.

Głęboka irytacja dosięgła mnie jednak kilka godzin wcześniej, kiedy dowiedziałem się że nowa płyta jest już w EMPIK-ach. Oczywiście pobiegłem tam ile sił w nogach i już po chwili opuściłem salon trzymając w ręku ów krążek. Pomimo wielkiej euforii zdałem sobie sprawę, że choć mam płytę, a w uszach słuchawki, mimo wszystko nie mogę odsłuchać żadnego utworu. Oczywiście zakup płyty O.S.T.R.  "Jazz Dwa Trzy" w wersji cyfrowej w momencie premiery był niemożliwy.

No właśnie, dochodzimy do trudnego tematu. Zdaje się że artyści, wytwórnie i ZAIKS wciąż nie zauważyli, że słuchanie muzyki z CD staje się powoli równie niecodziennym zajęciem, jak odtwarzanie swoich ulubionych kawałków tylko i wyłącznie z winyli.

Jeżeli spojrzymy co się dzieje za granicami naszego kraju, okaże się że tam cywilizacja dawno dotarła. Po pierwsze jest iTunes od znienawidzonej przez wielu firmy Apple. Jednak jak nie patrzeć na tą usługę, mieszkając za granicą mogę w dniu premiery nabyć płytę, która momentalnie znajdzie się w moim telefonie, a ja nie będę musiał ruszać swojego tłustego tyłka sprzed komputera nawet na kilka metrów.

Tymczasem większość polskich artystów na Internet jest bezgranicznie obrażona. Bowiem klepali radośnie płyty, które wrzucali do EMPIK-ów, a potem przyszło wielkie coś zwane Internetem i zeżarło większość dochodów ze sprzedaży nowych albumów.

Do takich wniosków można dojść przeglądając wywiady Kazika Staszewskiego, który otwarcie przyznaje się do totalnej niewiedzy w kwestii Sieci. Kolejną osobą, której Internet nie przypadł do gustu jest wspomniany O.S.T.R., który w jednym ze swoich kawałków mówi "Kiedy swój ulubiony winyl w ręce trzymam, Ktoś ma na dyskach ulubione 500 giga, Muzyki nie będzie... Wsadź se w d*** ten j***** Internet".

Dzieje się tak głównie z powodu zupełnego niezrozumienia czym jest Internet. Artyści starej daty, którzy przygodę z muzyką zaczęli jeszcze przed popularyzacją Sieci, stanowczo mają z tym problem. Młodzi, którzy mają pojęcie do czego służy MySpace, Facebook i inne tego typu usługi, wiedzą jak zarabiać pieniądze z dala od wytwórni płytowej. Dobrym przykładem jest polski zespół Rasmentalism, który w niedawnym wywiadzie dla CGM przyznaje, że bez kontraktu radzi sobie nieźle, a muzykę sprzedaje bez żadnych pośredników.

Na szczęście sytuacja zaczyna się odmieniać i nawet O.S.T.R., który w 2008 roku rapował wspomniane wersy zaczął otwierać się na Sieć. Od niedawna przez jego profil na Facebooku można nabyć legalnie płyty za cenę 7 zł od krążka. W ostatnim czasie również muzycy Kultu jak i wiele innych zespołów doszli do wniosku, że dystrybuowanie muzyki wyłącznie na fizycznych nośnikach nieco mija się z celem. W ten oto sposób płynnie przechodzę do tematu numer jeden, jakim jest legalne kupowanie muzyki w Sieci.

Ovi Music

http://music.ovi.com

Jednym z najlepszych serwisów oferujących legalną muzykę jest Ovi Music firmy Nokia. W Polsce serwis dostępny jest od połowy 2009 roku, a próby szukania moich ulubionych artystów sugerują iż jest to największy tego typu sklep w naszym kraju. Prócz olbrzymiej bazy zagranicznych wykonawców (nawet tych mało znanych) znajdziemy tam również mnóstwo polskiej muzyki. Nie jest to z pewnością EMPIK, gdzie wchodzimy i jest każdy artysta, z każdej wytwórni. Jeżeli szukasz tu kawałków O.S.T.R., czy czegokolwiek z Asfalt Records, możesz być rozczarowany. To tylko jeden przykład, a jak sądzę może być ich więcej. Ceny to przeważnie 2,50 lub 3,50 zł za utwór, czyli wcale niemało. Na szczęście Ovi nadrabia ilością.