Jeżeli mieszkamy w zasięgu sieci światłowodowej telewizji Jambox, możemy rozkoszować się HDTV dzięki technice IPTV.

Wielkie hollywoodzkie hity kinowe są oferowane w jakości HD jedynie w płatnych kanałach filmowych.

Telewizja „n” pierwsza wprowadziła rekordery z dyskiem twardym pozwalające zapisywać programy w jakości HD.

Niektóre telewizory HDTV, na przykład Loewe Individual 40 Compose Full-HD+ 100 DR+ (ok. 18 000 zł), mają zintegrowane tunery satelitarne przystosowane do obsługi formatu HDTV.

W filmowym portalu umieszczane są pliki, których jakość wyświetlania zostanie poprawiona, gdy klikniemy przycisk »HD. Jednak do płynnego odtworzenia niezbędny jest mocny procesor oraz szerokopasmowe łącze.

Jeden z pierwszych dekoderów STB wyposażonych w procesor CE3100 Intela – pozwala na płynne odtwarzanie internetowych strumieni HD.

« »

Kiepska jakość obrazu wynika przede wszystkim z faktu, że sygnał telewizyjny prawie wyłącznie nadawany jest w mającym już ponad czterdzieści lat standardzie PAL. Oferuje on rozdzielczość maksymalnie 720×576 pikseli, a więc aż pięciokrotnie niższą niż mają nowe telewizory. Od lat jesteśmy mamieni obietnicami powszechnego nadawania telewizji wysokiej rozdzielczości, tymczasem nadal musimy cierpliwie czekać na telewizję o jakości godnej dzisiejszych czasów – na razie oferują ją nieliczne dostępne głównie za pośrednictwem płatnych platform kanały. Zupełnie inna sytuacja jest w Japonii czy USA, gdzie istnieje już wiele kanałów nadawanych w standardzie HDTV.

Skromna oferta programowa nie zaspokaja potrzeb polskiego widza. Ponadto okazuje się, że za terminem „HDTV” kryje się dżungla rozmaitych formatów i standardów. Po pierwsze wykorzystywane są różne metody transmisji. Obok nadawania sygnału HD za pośrednictwem satelity (zgodnie ze standardem DVB-S2), telewizji kablowej (DVB-C) oraz – testowo – za pośrednictwem anten naziemnych (DVB-T) do wyboru jest jeszcze telewizja przesyłana przy użyciu protokołu internetowego (IPTV). Jakby tego było mało, niektórzy nadawcy wykorzystują specyficzne systemy szyfrowania, wymagające do prawidłowego działania równie specyficznych dekoderów, które często nie są ze sobą zgodne. Bez odpowiedniej przystawki (tzw. set-top boksa) nie odbierzemy sygnału HDTV, nawet jeśli mamy telewizor HD.

Kompletny zamęt robi się, gdy dodamy, że audycje HDTV mogą być emitowane w różnych formatach HD: 720p (czyli 720 linii przy 50 klatkach na sekundę bez przeplotu) bądź 1080i, który co prawda wyświetla 1080 linii, ale w tym przypadku sygnał emitowany jest z przeplotem. Oferującego najlepszą jakość formatu 1080p (1080 linii bez przeplotu, stosowanego w filmach z płyt Blu-ray) – ze względu na potrzebne pasmo i związane z tym koszty – nie ma na razie nawet w planach żadnej ze stacji telewizyjnych.

Sygnał z nieba: Płatne platformy

W dobrej sytuacji są osoby, które korzystają z jednej z trzech satelitarnych platform cyfrowych, gdyż każda z nich ma w ofercie kanały HD. Niestety, jest to oferta odpłatna. Jako pierwsza stacje HD zaoferowała telewizja „n”. Obecnie udostępnia ona dziesięć polskojęzycznych programów wysokiej rozdzielczości, m.in. sportowe (EuroSport, EuroSport 2 i „n” Sport) oraz filmowe (FilmBox HD, HBO HD i MGM). Cyfrowy Polsat emituje pięć kanałów HD, natomiast Cyfra+ nadaje 7 programów w wysokiej rozdzielczości.

Nie wystarczy jednak wybrać którejś z tych platform, by cieszyć się obrazem HD. Niezbędny jest także właściwy odbiornik satelitarny. W wypadku Cyfry+ są to modele Philipsa: DSR 6201 H i PVR HD. Szczególnie godny uwagi jest ten drugi produkt, wyposażony w dysk twardy, na którym można zapisywać emitowane programy i korzystać z funkcji, takich jak powtórka oglądanego na żywo programu (przydatne zwłaszcza podczas transmisji sportowych) czy rozpoczęcie oglądania z opóźnieniem. Do współpracy z odbiornikiem Philips PVR HD przystosowana jest antena z konwerterem typu TWIN, który pozwala na jednoczesne oglądanie jednego kanału oraz nagrywanie innego.

Dwa odbiorniki – jeden standardowy, a drugi z dyskiem – proponuje też telewizja „n”. Co ciekawe, w ofercie tej platformy nie ma dekoderów niezgodnych z HDTV. Z kolei w Cyfrowym Polsacie tylko dwa z siedmiu oferowanych dekoderów wspierają HD (Echostar i Samsung) i żaden z nich nie obsługuje nagrywania.

Alternatywnie można odbierać kanały Cyfry+ HD – jak również niektóre inne zaszyfrowane kanały – za pośrednictwem modułu CAM (Conditional Access Module, moduł dostępu warunkowego) przystosowanego do uniwersalnego interfejsu CI (Common Interface). Taki interfejs mają m.in. niektóre nowe telewizory. Podłączamy do niego np. dekoder naziemnej telewizji cyfrowej czy właśnie CAM. Korzyści wynikające z takiego rozwiązania? Nie potrzeba osobnego dekodera z samodzielnym pilotem – wszystkim steruje się za pomocą pilota od telewizora. Dekodery korzystające z interfejsu CI oferują różni producenci, ale warto się upewnić, czy rzeczywiście obsługuje on kodowanie sygnału stosowane przez danego nadawcę, w szczególności kodowanie stosowane w wypadku kanałów HD.

Ciekawym uzupełnieniem transmitowanych stacji HD jest oferta VoD (wideo na życzenie). W Cyfrze+ można zdalnie wypożyczyć ok. 30 filmów, ale tylko kilka z nich dostępnych jest w jakości HD. Za przyjemność z oglądania wybranego filmu w standardzie wysokiej rozdzielczości zapłacimy 13 zł. Natomiast w ramach usługi VoD oferowanej przez telewizję „n” dostępnych jest ponad 50 filmów i odcinków popularnych seriali, ale oznaczenie „HD” umieszczono tylko przy serialu Flashpoint i… filmie erotycznym. Za ten drugi należy zapłacić 11 zł. Dla porównania filmy na płytach Blu-ray kosztują od ok. 70 do nawet 120 zł.

Przez kabel: Największa oferta

W kablówkach można znaleźć 15 polskojęzycznych kanałów HD. Nie ma jednak operatora, który zapewniałby dostęp do wszystkich z nich. Ponadto kanały filmowe i sportowe są zazwyczaj dodatkowo płatne. Podobnie jak w wypadku platform cyfrowych, do odbioru programów niezbędny jest odpowiedni dekoder DVB-V (Digital Video Broadcasting – Cable) obsługujący format HD.

Telewizja Vectra oferuje 10 kanałów HD, m.in. Discovery HD i National Geographic HD. Do ich odbioru potrzebny jest odpowiedni dekoder (nie ma w ofercie dekodera HD z dyskiem). Warto zauważyć, że w instrukcji instalacji dekodera HD zawarto informację, iż należy go połączyć z telewizorem za pomocą kabla SCART, komponentowego YPbPr lub HDMI – my zdecydowanie polecamy to ostatnie, cyfrowe połączenie. Niestety, jak wynika z instrukcji Vectry, kabla HDMI nie ma w zestawie – trzeba go dokupić.

W ofercie UPC jest obecnie 8 kanałów HD. Do ich odbioru służy dekoder UPC Mediabox z dyskiem twardym o pojemności 250 GB. Opłata miesięczna za korzystanie z takiego odbiornika jest o 25 zł wyższa niż opłata za standardowy odbiornik. Kanały filmowe HD dostępne są tylko w najdroższych pakietach Premium. Sieć kablowa Multimedia Polska jako pierwsza wprowadziła usługi HDTV i VoD HD. Pakiet HD składa się tylko z 5 kanałów (abonament: 19 zł), dodatkowe stacje nadawane w wysokiej rozdzielczości dostępne są także w pakietach Canal+ i HBO. Oferta filmów do wypożyczenia jest na razie uboga, a na dodatek zawiera tylko jeden film jakości HD („Transporter 3”).

IPTV: Transmisja jak przez Internet

W wielu krajach dostawcy Internetu wzbogacają ofertę o nadawanie telewizji. Tym tropem podąża też Telekomunikacja Polska. Co zaskakujące, choć TP przesyła kanały telewizyjne przez łącza telekomunikacyjne, nie można ich odbierać na komputerze. Operator dostarcza bowiem dekoder wyposażony w standardowe łącza telewizyjne. Na razie też TP nie oferuje żadnych kanałów w jakości HD, chociaż – jak zapewnił nas jej rzecznik – uważnie przygląda się rozwojowi HDTV.

Nie oznacza to jednak, że nikt w Polsce nie korzysta z techniki IPTV. Oferuje ją – obok cyfrowej telewizji kablowej – choćby wspomniana sieć Multimedia Polska. Ta technika nadawania dostępna jest jednak tylko w niektórych rejonach i nie oferuje kanałów HD. Stacje wysokiej rozdzielczości, emitują natomiast sieci Inotel (4 kanały) i Jambox (9 kanałów) korzystając z IPTV. Obaj operatorzy oferują odbiorniki HD firm ZyXEL i Motorola, przy czym urządzenia tego drugiego producenta mają dużo większe możliwości, np. przeglądanie cyfrowych zdjęć czy zabawa grami. Najbardziej zaawansowany model Motoroli jest wyposażony w dysk twardy.