Po pierwsze: Ona się różni, ta Xperia

Czym różni się Xperia Arc S od wróbelka?* Ma styl. Nie wiem, jak wy, ale ja mam już dość szaro-grafitowych plastikowych płytek o zaokrąglonych brzegach. Może tyle wystarczy, żeby telefon spełniał swoją funkcję, jednak coraz częściej użytkownicy oczekują od urządzenia, które mają ze sobą praktycznie non-stop czegoś więcej. Xperia Arc S po swojej ślicznej poprzedniczce odziedziczyła smukłą linię baletnicy. Obudowa doskonale łączy ostre linie proste i miękkie zaokrąglenia, zwężając się w środku w zgrabny łuk, podkreślony przez chromowaną wstawkę. Ekran jest wkomponowany w otaczającą go czarną ramkę tworząc jednolitą powierzchnię kontrastującą z jaśniejszym tworzywem obudowy. Zresztą, niepotrzebnie się wysilam - po prostu popatrzcie na zdjęcia. Jeśli spodobało wam się to, co zobaczyliście, to wyobraźcie sobie jeszcze, że to urządzenie jest dostępne w kilku kolorach! Moim zdaniem to najzgrabniejszy i najbardziej stylowy z Androidowych "superfonów". Kropka.
* "Czym się różni od wróbelka? Ma jedną nóżkę bardziej". Absurdalny dowcip z taaaaką brodą.

Po drugie: Aparat? Bardzo dobrze SE, ale stać cię na więcej!

Przycisk aparatu: świetnie, że jest, ale za mały

i za twardy...

Joanna D'Arc Sony Ericssona jest wyposażona w aparat z ośmiomegapikselowym czujnikiem Exmor R z tylnym podświetleniem, może kręcić filmy Full HD i robić zdjęcia 3D. Jeśli dodać do tego wszystkiego sprzętowy przycisk migawki, pozwalający uruchomić aparat i zrobić zdjęcie bez zdejmowania rękawiczek (spróbujcie tej sztuki z innym Androidowym smartfonem!), wyłania się obraz niemal idealnego foto-telefonu. W rzeczywistości nie jest aż tak pięknie: Arc S robi dobre zdjęcia, ale miewa kłopoty z detalami, kolory wydają się być odwzorowane zbyt chłodno, a w kiepskich warunkach oświetleniowych podświetlany od tyłu czujnik okazuje się tylko trochę lepszy od klasycznych konkurentów. Za pomysł sprzętowego przycisku aparatu należą się Sony Ericssonowi gratulacje, ale za wykonanie pomysłu - baty. Klawisz uruchamiajacy migawkę jest za mały, zbyt twardy i umieszczony stanowczo zbyt blisko dolnej krawędzi telefonu. Efekt jest taki, że bardzo często wciskając go powodujemy poruszenie smartfonu i zepsucie zdjęcia.
Jeśli chcecie się przekonać, jakie zdjęcia robi Xperia Arc S, zapraszam do porównania: Bitwa na aparaty! Nokia Lumia 800 vs Galaxy Note, Xperia Arc S i Lumia 710

Po trzecie: Świat nie kończy się na AMOLED-ach

Ekrany wykonane w technologii OLED stały się synonimem wysokiej jakości obrazu. Słusznie - oferują fantastyczne kontrasty, wysoką jasność i wspaniałe nasycenie kolorów, ale czy to oznacza, że wyświetlacz, w którego nazwie nie ma tego wspaniałego akronimu to wyświetlacz drugiej kategorii? to było pytanie retoryczne, jednak jeśli potrzebujesz odpowiedzi, to po prostu obejrzyj ekran Xperii Arc S. Ekran Reality Screen, jak nazwał go Sony Ericsson to tradycyjny wyświetlacz LCD, który jednak pod wieloma względami zjada AMOLEDY-y na śniadanie. Jasnością ustępuje tylko ekranowi iPhone'a 4S, oferuje doskonały, choć gorszy niż u diodowej konkurencji kontrast zaś odwzorowanie kolorów należałoby uznać za wzorcowe. Barwy są soczyste i żywe, ale zarazem naturalne, nie przesycone. Dużo lepiej, niż w Samsungach z AMOLED-ami wygląda też biel, która jest biała, a nie brudnosina. Mało? Sony dorzuca jeszcze Bravia Engine - system poprawy jakości obrazu, zwiększający kontrast i ostrość. Niestety, to ostatnie udogodnienie działa tylko dla zdjęć i filmów odtwarzanych za pomocą aplikacji Galeria i Filmy, więc zarówno gry, jak i grafiki na stronach WWW pozostaną niepoprawione.