Pingwin wciąż marzy o karierze na desktopach. "Marzy" to kluczowe słowo

Jest u nas na portalu Czytelnik, którego bardzo cenię. Chodzi mi o trurla, który oprócz tego, że wykazuje niezłomną wręcz cierpliwość wobec niesfornych Użytkowników, to na dodatek posiada ogromny zasób wiedzy na temat obróbki dźwięku i systemu z Pingwinem w tle. Jego komentarz pod notką o najnowszym Ubuntu jest jednak tym, z czym zdecydowanie nie mogę się zgodzić. Nikt mi nie płaci za chwalenie mojego Windowsa. Po prostu, jak dla mnie, (K)Ubuntu, czyli distro dedykowane domowemu użytkownikowi, jest gniotem w porównaniu do Windows 7.

Za każdym razem, jak chcę się pobawić Mandrivą lub Kubuntu, podchodzę do tego z entuzjazmem. Raz, że jako nerd po prostu lubię bawić się swoim komputerem, dwa, że Linux ma kilka zalet, których w Windows nie uświadczę. Po pierwsze, jest za darmo. To olbrzymia przewaga systemów linuksowych nad Windows. Za Windows 7 Home Premium OEM zapłacimy 400 zł. Kubuntu kosztuje tyle, ile czysta płyta i czas potrzebny na jego pobranie. Po drugie, po instalacji dowolnej dystrybucji Linuksa mam już komplet niezłych aplikacji i na dobrą sprawę, to nie muszę już nic instalować. Instalacja Windows może potrwać parę godzin, właśnie ze względu na dodatkowe programy. Po trzecie, repozytorium aplikacji. Boski wynalazek. Otwieram sobie katalog aplikacji, szukam czego potrzebuje i parę klików dzieli mnie od tej aplikacji. Bez bajzlu w Rejestrze, bez żadnej zacinki. Tylko co z tego, skoro:

• NIGDY nie udało mi się zmusić systemu do tego, by działał w nim cały sprzęt, jaki posiadam. Próbowałem już na kilku kompach, za każdym razem czegoś brakowało. Są oczywiście sztuczki i kruczki, własnoręczne kompilowanie, edycja plików konfiguracyjnych, ale jak raz spróbowałem i zobaczyłem komunikat, że brakuje mi jakiejś biblioteki by operację zakończyć sukcesem. A pod Windows? Idę na stronę producenta, pobieram instalator i… już. Jeśli chodzi o wykrywalność automatyczną sprzętu (czyli co system sam instaluje tuż po instalacji), to Kubuntu i Windows oceniam po równo
• Nie znajdę wszystkich aplikacji, których używam, w linuksowej wersji. Możecie mi truć ile chcecie o darmowych odpowiednikach, ale nie porównujmy, proszę, OpenOffice.org do Microsoft Office czy GIMP-a do Photoshopa. Jasne, jest Wine, ale po co go mam używać, skoro mogę mieć Windows?
• „Linux jest stabilniejszy od Windowsa”. Kernel, być może. Tym niemniej mnóstwo zdarzyło mi się zawiesić X.org w ten sposób, że nic nie dało się zrobić poza twardym resetem, łącznie z przejściem do konsoli. A X.org to tylko przykład. Windows Vista przez dwa lata użytkowania zawiesił mi się ze 3 razy. Windows 7 jak dotąd ani razu
• Kilka śmiesznych mitów na temat obciążenia procesora, blokad DRM, szpiegowaniu użytkownika i tym podobnych wsadźcie sobie między bajki. Oczywiście, nie ma ich w Linuksie, ale też nie ma pod Windows. W tym momencie mam otwartych kilkanaście programów, w tym wiele „krów” od Adobe. Zajęta połowa pamięci i ¼ procesora. Oglądam filmy w HD bez problemu, nawet nie muszę wiedzieć co to DRM. I tak, w Windows Media Playerze.
• Linux jest bezpieczniejszy? To bardzo względne pojęcie. W praktyce – owszem, bowiem system ten jest na tyle mało popularny, że większość z osób piszących wirusy po prostu ma go w nosie. Tymczasem większość raportów o bezpieczeństwie jasno pokazuje, który system ma ile niezałatanych dziur. I proszę, nie tłumaczcie mi tego, że to wina zewnętrznych aplikacji, a nie samego Linuksa. Chyba, że postawimy sprawę uczciwie i wyeliminujemy luki z naszego zestawienia z Internet Explorera, .NET, Windows Media Playera, itd. ;-)
• Zawsze prędzej czy później trafimy w Linuksie do konsoli. Społeczność open-source wciąż w pełni nie zaakceptowała nowinki technicznej, jaką jest myszka.
• Konfigurowalność jest świetna dla dłubaczy, więc tu się może czepiam. Ale ja serio chcę zainstalować system, wprowadzić kilka (sic!) ustawień systemowych, zainstalować swoje programy i zacząć korzystać z sytemu. Jeśli mi on odpowiada – zostaje. Jeśli nie, kupuję inny. A w Linuksie nie dość, że muszę decydować czy chcę KDE, GNOME, czy inne ustrojstwo, to potem jeszcze patrzę na Pulpit i muszę większość pozmieniać, bo ktoś sobie wymyślił, że zmęczenie oczu jest nieistotne, bo przecież szara czcionka na pomarańczowym tle wygląda cool
• Co prawda jestem graczem konsolowym, więc mam w nosie garbienie się przy biurku nad jakąś gierką, ale w co sobie pogram na Linuksie? OpenArena? FreeCiv? Litości ;-)

Można wymieniać i wymieniać, jak problem z odtwarzaniem muzyki czy przeglądarka, która nagle zajmuje mi cały czas procesora, czy też setki innych większych bądź mniejszych problemów, które napotkałem a których już nie pamiętam, ale to nie ma sensu. Wolę się skupić na waszych ripostach w komentarzach ;). Ten wredny, dominujący Windows jest po prostu lepszy. I tak, Linux na komórkach, superkomputerach, wyspecjalizowanych stacjach roboczych to świetny pomysł, o wiele lepszy niż cokolwiek ze stajni Microsoftu. Ale Linux na komputerze domowym zadowoli trzy rodzaje użytkowników: ideologów otwartego oprogramowania, dłubaczy i osoby, których na Windows nie stać.

O Linuksie, konkretniej i szerzej - Linuxblog