amerykański radar AN/TPQ-48 , rosyjska artyleria

Kolejna samobieżna artyleria Rosji zniszczona. Zabójcza precyzja ukraińskiego ognia kontrbateryjnego

Ogień kontrbateryjny to szczególny rodzaj ostrzału wroga mający miejsce po tym, jak jego stanowisko ogniowe rozpoczęło swoje działania. Nie bez powodu, bo to właśnie w momencie rozpoczęcia ostrzału wróg może zdradzić swoją pozycję, prosząc się wręcz o odwzajemnienie kilku strzałów. To właśnie możecie obejrzeć poniżej na przykładzie nagrania, w którym to kolejna samobieżna artyleria Rosji jest niszczona przez ukraiński ogień kontr bateryjny.

Ukraińcy z kolejnym sukcesem. Nieokreślona samobieżna artyleria Rosji zniszczona

Okręty podwodne są zdecydowanie jednym z najlepszych przykładów sprzętu, w którym decyzja o otwarciu ognia jest zawsze podszyta ryzykiem rychłej odpowiedzi ze strony wroga. O ile wykrycie okrętu skrytego w głębinach jest arcytrudne, tak w momencie wystrzału przez niego torpedy czy pocisku, nasłuchujące ciągle sonary (im jest ich więcej, tym lepiej) mogą z łatwością go namierzyć, po prostu „słuchając”. System następnie zbiera dane i poprzez triangulacje jest w stanie określić pozycję okrętu podwodnego, który zdradziła wystrzelona torpeda.

Czytaj też: Obejrzyjcie, jak Rosjanie pierzchają przed ukraińskim ogniem, który unieruchomił czołg T-72 i transporter

Na lądzie proces detekcji wrogich artylerii jest znacznie prostszy. Pomaga w tym cała masa radarów, które nie muszą przejmować się operowaniem w znacznie bardziej wymagającym środowisku wodnym, jak i dronów, które nawet w swojej prostej formie są w stanie zapewnić cenny obraz z lotu ptaka w czasie rzeczywistym. To właśnie możemy obejrzeć poniżej:

Czytaj też: Poradzieckie systemy Toczka. Opisujemy zestawy rakietowe, które niedawno zyskały wiele uwagi

Pierwsze kilkadziesiąt sekund przyspieszonego nagrania nie jest zbyt imponujące, ale pozwala dokładnie przeanalizować sytuację, do której tutaj doszło. W praktyce ukraiński oddział artyleryjski (40. Brygada Artyleryjska) musiał najpierw namierzyć samobieżny, nieokreślony rodzaj rosyjskiej artylerii, a następnie przeprowadzić ostrzał, z którego trzecia z kolei próba została zakończona sukcesem. Wtedy to bowiem artyleryjski pocisk trafił bezpośrednio w rosyjski sprzęt, doprowadzając do ogromnej eksplozji.