Dłuższy czas pracy na baterii, nowe gry homebrew (pisane przez niezależnych twórców) i przydatne aplikacje – to przykłady dodatkowych możliwości kryjących się w PSP. Modyfikacja sprzętowa lub programowa konsoli otwiera przed nami zupełnie nowe horyzonty. Po przeróbce dostrzeżemy w PSP nie tylko multimedialne centrum rozrywki, ale również minikomputer, który zawsze warto mieć w kieszeni.

Sony poprawia zabezpieczenia

Oprogramowanie niezbędne do działania konsoli umieszczone jest w wewnętrznej pamięci flash. Na przestrzeni lat powstało wiele jego wersji, które dodawały nowe funkcje, poprawiały błędy oraz zwiększały poziom bezpieczeństwa. Wersja 1.00 firmware’u pozwalała na uruchamianie każdego programu. Najbardziej popularna wersja 1.50 wprowadzała obostrzenia dotyczące uruchamiania niepodpisanego cyfrowo przez Sony oprogramowania. Ponieważ jednak pliki źródłowe tego firmware’u wyciekły do Internetu, pojawiły się modyfikacje umożliwiające uruchamianie aplikacji pisanych przez niezależnych autorów, a także odczytywanie kopii zapasowych dysków UMD z kart pamięci.

Producent konsoli nie daje za wygraną – nowo wydawane gry nie uruchamiają się pod kontrolą scrackowanego Kornela 1.50. Co więcej, druga wersja PSP ma sprzętową blokadę uniemożliwiającą korzystanie z tego kernela. W kolejnych wersjach firmware’u zdarzały się jednak luki. Przykładowo kernel w wersji 2.50 pozwala przy pomocy gry… Grand Theft Auto Liberty City Stories przywrócić firmware 1.50. Niesforni wielbiciele konsoli Sony znaleźli też inny sposób. Niejaki Dark Alex – znany także jako M33 (zobacz www.dark-alex.org) – stworzył nieoficjalny firmware zastępujący oprogramowanie sterujące rozwijane przez Sony.

Nieoficjalny firmware, nowe możliwości

Co daje instalacja nieoficjalnego firmware’u? Uzyskujemy pełną kontrolę nad konsolą, co umożliwia m.in. uruchamianie oprogramowania pisanego przez amatorów. Można także tworzyć kopie zapasowe gier wydanych na dyskach UMD i uruchamiać je z karty pamięci. Gry wczytują się wtedy o wiele szybciej, a czas pracy konsoli na baterii jest znacznie dłuższy – czytnik kart zużywa bowiem mniej prądu niż napęd optyczny UMD.

Dostajemy ponadto nowe funkcje, których nie ma w oficjalnym oprogramowaniu sterującym. Pozwalają one m.in. na zmianę parametrów konsoli (np. częstotliwości pracy procesora), tworzenie kopii zapasowej wewnętrznej pamięci flash, ustalenie trybu pracy USB (wybór pomiędzy obsługą karty pamięci i dysku UMD) czy dodawanie nowych wtyczek.

Ważne jest to, że wraz z nowymi wersjami nieoficjalnego oprogramowania dostajemy funkcjonalność odpowiadającego im wersją kernela Sony. M33 ma też w planach kolejne ciekawe usprawnienia, np. funkcja Save State będzie umożliwiać zrzut zawartości całej pamięci konsoli do pliku, co pozwoli tworzyć zapisy stanu gier w dowolnym – nieprzewidzianym przez producenta – miejscu. Nie można mieć także zastrzeżeń do stabilności oprogramowania Dark Aleksa – działa ono podobnie jak oficjalny firmware, a przy tym oferuje dodatkową funkcjonalność. Jeżeli zostaną wykryte błędy w nieoficjalnym oprogramowaniu – poprawiona wersja pojawia się często tego samego dnia.