Tablet PC można używać jak zwykłego notebooka

Tablet PC w pozycji notebooka

Tablet PC w pozycji tabletu

« »

Wiele rozwiązań, które Microsoft próbuje lansować i w których upatruje przyszłość branży IT, zadziwiająco często najpierw okazuje się kompletną klapą, by po latach, po zmianie uwarunkowań i pojawieniu się nowych technologii – powrócić w glorii. Jednym z bardziej spektakularnych przykładów tego są miniaturowe komputery UMPC (Ultra Mobile PC), które mimo usilnych starań Microsoftu nie wzbudziły szerszego zainteresowania. Nic dziwnego – kosztowały za dużo, były za ciężkie, za wielkie i zbyt powolne, a w dodatku bardzo krótko pracowały na bateriach. Ledwie umilkły echa drwin z chybionego pomysłu Microsoftu, kiedy dzięki nowym technologiom na rynku pojawiły się tanie, szybkie i wygodne urządzenia tego typu.

Historia tablet PC nie jest aż tak efektowna, jednak pod wieloma względami przypomina dzieje UMPC: najpierw Microsoft ogłosił, że następcą komputerów będą pozbawione klawiatury mobilne urządzenia z ekranem dotykowym. Wszyscy producenci na wyścigi zaczęli wprowadzać do oferty kolejne modele tabletów. Prasa branżowa była pod wrażeniem, entuzjaści nowych technologii pędzili do sklepów, a tymczasem zwykli użytkownicy... zignorowali cały ten szum i dalej kupowali zwykłe notebooki. Nie wiedzieć czemu nikt nie chciał wydawać o połowę więcej pieniędzy na urządzenie, którego specjalne funkcje wykorzystuje się od czasu do czasu, a które, jeśli chodzi o typowe zastosowania komputera przenośnego, okazało się gorsze od tradycyjnych laptopów... Mijają lata, tablety wegetują na obrzeżach mobilnego świata, jednak powoli – dzięki nowym technologiom, coraz niższym cenom i coraz większym możliwościom – zwiększa się grono ich użytkowników. Warto dowiedzieć się więcej na temat tego, co potrafią tablety PC, czym się różnią od innych przenośnych komputerów, jakie mają wady, a jakie zalety. Kto wie, może tablet to jest odpowiedź właśnie na twoje potrzeby?

Upadek i powrót tabletów PC

Komputery tablet PC zostały stworzone jako nowoczesne tabliczki do pisania lub szkicowniki. Na pierwszy rzut oka przypominały powiększone palmtopy: płaskie pudełka z dotykowym ekranem zamontowanym wprost w obudowie, do trzymania w jednym ręku, by pisać po nich drugą. Taka konstrukcja determinuje określone rozwiązania. Po pierwsze skoro tablet (bo tak w skrócie przyjęło się nazywać tego typu urządzenia) ma być trzymany w ręku, jak szkicownik, musi być cieńszy, mniejszy i przede wszystkim lżejszy od typowego notebooka. W końcu kto by chciał przez dłuższy czas trzymać w jednym ręku dwa kilogramy... Po drugie w tablecie nie ma miejsca na klawiaturę, która i tak byłaby niewygodna w użyciu, gdybyśmy obsługiwali ją jedną ręką, na stojąco – wprowadzanie tekstu musi się zatem odbywać w inny sposób.

Wymóg zachowania niskiej wagi i niewielkich wymiarów spowodował problemy z utrzymaniem rozsądnego czasu pracy na bateriach (szczególnie, że wówczas technologie oszczędzania energii były w powijakach) oraz konieczność zastosowania najmniejszych, a więc i najdroższych komponentów. Z kolei z powodu braku klawiatury używanie tabletu do pracy z dokumentami okazało się bardzo niewygodne. Wyprodukowano więc urządzenie drogie, działające krótko na baterii i dobrze nadające się tylko do jednego rodzaju zastosowań – i to bynajmniej nie takich, do których najczęściej wykorzystujemy nasze komputery. To się musiało skończyć klęską. Ponieważ jednak komputer z dotykowym ekranem zapewnia możliwości, których nie są w stanie zaoferować inne typy urządzeń, producenci zaczęli myśleć, jak stworzyć takie urządzenie, które będzie miało zalety tabletu, ale bez jego wad. Udało się – i tak powstały notebooko-tablety.

Notebooki w roli tabletów

Jak połączyć możliwości tabletu i notebooka? Najprościej jest dodać ekran dotykowy do standardowego laptopa. Tego rodzaju konstrukcje są znane od dawna, jeszcze sprzed czasów tablet PC, mają jednak tę wadę, że nie da się ich używać tak jak tabletów – na stojąco, w ruchu, obsługując je jedną ręką. Dlatego producenci zdecydowali się na rozwiązanie, w którym całą pokrywę notebooka mieszczącą ekran można po otwarciu obrócić o 180 stopni i... zamknąć w tej pozycji, uzyskując w ten sposób urządzenie do złudzenia przypominające klasyczny tablet! Udało się dzięki temu pogodzić dwie największe sprzeczności, czyli możliwość wygodnej pracy z dokumentami przy wykorzystaniu typowej klawiatury i myszki oraz możliwość dotykowej obsługi urządzenia jedną ręką, na stojąco.

Wydawać by się mogło, że teraz nic już nie przeszkodzi urządzeniom z dotykowym ekranem w zdobyciu popularności. W końcu niemal każdemu użytkownikowi komputera przenośnego przydałaby się czasem możliwość używania go tak jak tabletu. Niestety, kiedy łączy się dwa urządzenia w jedno, najczęściej oprócz zalet uzyskuje się też podwójny zestaw wad. Podobnie było i w tym przypadku. Takie urządzenia były większe i cięższe zarówno od notebooka o podobnych parametrach, jak i tabletu. Fakt, że ekran musiał reagować na dotyk, sprawiał, że był on mniej czytelny i ciemniejszy. Nie można też zapominać, że zastosowanie odwracanego ekranu było drogie i skutkowało mniej wytrzymałą konstrukcją. Tym razem jednak zalety okazały się ważniejsze niż wady – notebooko-tabletom udało się wywalczyć miejsce na rynku. Wraz z rozwojem nowych technologii stają się coraz lżejsze, dłużej działają na bateriach, a ich ekrany coraz mniej różnią się od wyświetlaczy zwykłych notebooków. No i tanieją.