Tete-a-tete

Krótki test karty wideo przystosowanej do sieciowych pogawędek

Ostatnim krzykiem mody, związanym z błyskawicznym rozwojem Internetu są karty wideo przystosowane do obsługi sieciowych pogawędek.

Zestaw Face-to-Face Zoltrixa jest drugim po Sony CCX-Z11E urządzeniem tego typu. Niestety, w pakiecie znajduje się jedynie karta oparta na dekoderze wideo firmy Brooktree, sterowniki dla Windows 95 oraz program VDOPhone. Takie wyposażenie pozwala jedynie na używanie karty jako frame grabbera do ściągania pojedynczych klatek lub sekwencji wideo. Do pełnego wykorzystania oferowanych możliwości wymagana jest dodatkowo karta dźwiękowa, kamera oraz np. modem do uzyskania połączenia z Internetem.

Face-to-Face
Wymagania sprzętowe: Pentium 100, 16MB RAM, Windows 95, karta dźwiękowa, modem, kamera, magistarala PCI 2.1
Standardy: PAL, NTSC, SECAM
Rozdzielczości: do 768×576 (PAL,SECAM), do 640×480 (NTSC)
Formaty kolorów: 32 bit RGBA, 24bit RGB, 15bit RGB, YUV2, YUV9, YUV12, BTYUV, Raw
Wejścia: S-Video, Composite
Układ dekodera: Brooktree
Producent: Zoltrix, http://www.zoltrix.com/
Dostarczył: Megabajt, Warszawa tel.: (0-22) 633 11 99, fax: (0-22) 639 86 06 e-mail:[email protected]http://www.megabajt.waw.pl/
Cena: 280 zł
plusłatwość obsługi
plusbardzo niska cena
plusdużo obsługiwanych trybów pracy
minusbrak obsługi dźwięku
minusstosunkowo duże wymagania sprzętowe

Więcej informacji:
WWW:http://www.chip.pl/hardware/kth/10_97/
CHIP-CD 11/97: CHIP-offline | CHIP 10/97 | Hardware

Ze względu na podwójne przeznaczenie karty testy podzieliliśmy na dwie części, uwzględniając zapisywanie pojedynczych klatek lub sekwencji wideo oraz jakość i płynność przekazywanego w „sieciowych” połączeniach obrazu. Do testu wykorzystaliśmy kamerę ze wspomnianego zestawu CCX-Z11E firmy Sony.

W trybie face-to-face ściągania pojedynczych obrazów radziła sobie bardzo dobrze. Bez względu na przyjętą rozdzielczość zawsze otrzymywano dobrą jakość zapisanego obrazu. Niestety, inaczej wyglądała sytuacja podczas przechwytywania całych sekwencji wideo. Tutaj, wraz ze zwiększaniem rozdzielczości lub liczby zapisywanych w ciągu sekundy klatek, wyraźnie spadała płynność oraz synchronizacja dźwięku. Do rozdzielczości 1925144 pikseli bez względu na pozostałe parametry pracy nie następowało gubienie klatek. W wyższych rozdzielczościach, dobre wyniki otrzymano dopiero manipulując rozdzielczością i liczbą zapisywanych w ciągu sekundy klatek.

Druga część testu dotyczyła jakości otrzymywanego obrazu podczas internetowych połączeń; wydajność karty znacznie przekraczała jednak przepustowość sieci. Dlatego też już podczas początkowej konfiguracji trzeba wybrać odpowiedni tryb pracy urządzenia. Ogólnie, choć otrzymany obraz nie był płynny, na ekranie pojawiała się stosunkowo wyraźna twarz współrozmówcy.

Karta odda nieocenione usługi szczególnie jako frame grabber, zaś zwolennicy płynnych sekwencji będą musieli wybrać pomiędzy jakością a płynnością obrazu. Niestety, do pełnego wykorzystania urządzenia potrzebne jest dodatkowe wyposażenie.

0
Zamknij

Choć staramy się je ograniczać, wykorzystujemy mechanizmy takie jak ciasteczka, które pozwalają naszym partnerom na śledzenie Twojego zachowania w sieci. Dowiedz się więcej.