czarodziej danych

HTML okazuje się nie jest szczytem możliwości w definiowaniu wyglądu strony; w artykule opis metajęzyka, który służy do definiowania takich języków jak HTML

Stanowiący nieodłączną część WWW język opisu stron HTML osiągnął już zaawansowany wiek i wymaga pilnej modyfikacji. Po wprowadzeniu całego szeregu drobnych i poważnych poprawek oraz modyfikacji nadszedł czas na generalny remont. Nowa formuła języka prezentacji danych w Internecie nosi nazwę XML i wyróżnia się przede wszystkim swoją modularną strukturą.

Hypertext Markup Language (HTML) jest językiem opisu stron, stosowanym powszechnie w sieci World Wide Web. Każdy, kto projektuje jakąś stronę WWW, tworzy jednocześnie złożony dokument. W skład tego dokumentu wchodzi zawartość, która ma być wyświetlana w przeglądarce użytkownika, oraz informacje dodatkowe (zwane w języku fachowym „tags”, czyli znaczniki). Za pomocą tych ostatnich danych przeglądarka WWW jest informowana, w jaki sposób ma wyświetlać właściwą treść strony. W zamieszczonej na następnej stronie ramce przedstawiony został przykład funkcjonowania tego mechanizmu.

Wprawdzie system ten działa całkiem sprawnie od wielu lat, jednak jego przeróżne ograniczenia coraz bardziej dają się wszystkim we znaki. Twórcy stron WWW wskazują na dwie zasadnicze niedogodności standardu HTML. Za pomocą tego języka można tworzyć strony, które wyglądają ładnie we wszystkich systemach, ale nigdzie doskonale, gdyż ze względu na jego uniezależnienie od środowiska systemowego niemożliwe jest wykorzystanie jakichkolwiek specjalnych funkcji, oferowanych przez dane środowisko. Struktura języka jest ściśle ustalona i nie można jej w żaden sposób rozbudowywać. Wprowadzanie jakichkolwiek unowocześnień wymaga opracowywania kolejnych (i oczywiście nie do końca zgodnych ze sobą) wersji HTML-a. Standard HTML nie opisuje ponadto znaczenia treści danej strony, lecz określa w zasadzie tylko jej wygląd.

Możliwość swobodnej rozbudowy, której nie ma standard HTML, jest natomiast główną zaletą nowego języka, zatwierdzonego przez międzynarodowe konsorcjum normalizacyjne W3C (World Wide Web Consortium). Technika ta otrzymała nazwę XML (Extensible Markup Language), która może być nieco myląca, gdyż nowy język nie jest w żadnym wypadku następcą HTML. W tym przypadku każdy projektant stron WWW może samodzielnie określić, jakie możliwości ma mieć stosowany przez niego język.

Info
Internet

World Wide Web Consortium:http://www.w3c.org/XML/
Multimedia Integration Language:http://www.justSMIL.com/

mamy to na chip-cd 11/98Na dołączonej płycie CD-ROM w dziale CHIP-offline | Internet | Język XML znajdują się dodatkowe materiały do tekstu

Aby dostrzec zalety języka XML, należy poznać trochę szczegółów na temat funkcjonowania dotychczasowego rozwiązania. HTML nie jest bowiem oddzielnym, zupełnie niezależnym standardem, lecz „tylko” pewnym elementem nadrzędnego i bardziej skomplikowanego języka.

0
Zamknij

Choć staramy się je ograniczać, wykorzystujemy mechanizmy takie jak ciasteczka, które pozwalają naszym partnerom na śledzenie Twojego zachowania w sieci. Dowiedz się więcej.