Szukając utraconych klatek

Pewnie nieraz ziewaliście, oglądając amatorskie produkcje filmowe. Tasiemcowe ujęcia zamęczą każdego. Ale wystarczy sięgnąć po edytor wideo i doprowadzić do porządku nakręcony wcześniej materiał.

Przyjęcie było wspaniałe! Cała rodzina w komplecie, masa prezentów, pyszne ciasta, dowcipne rozmowy… Na dodatek wnuczek przyniósł kamerę i wszystko sfilmował! Jest tylko jeden problem – cały materiał trwa trzy godziny.

Przebrnięcie przez kasetę wideo bez użycia przycisku „FastForward” to katorga – nawet gdy widz jest zagorzałym fanem przyjęć u babci. Spróbujmy więc samodzielnie zmontować nagranie. Jeśli zamierzamy to zrobić za pomocą własnego PC, musimy użyć aplikacji do edycji wideo. Ale to nie wystarczy. Najpierw trzeba znaleźć sposób wprowadzenia materiału filmowego do komputera, a po zakończeniu montażu – metodę powtórnego nagrania filmu na kasetę. Aby przeprowadzić takie czynności, nie musimy przygotowywać się na zakup urządzeń za kilka tysięcy złotych. Wystarczy nabyć stosunkowo tanią kartę tunera telewizyjnego. Urządzenia tego typu wyposażane są w wejścia obrazu typu kompozytowego, a często także S-Video. Umożliwia to podłączenie do peceta magnetowidu lub kamery wideo (patrz: CHIP 2/2001, s. 106). Niestety, tylko niektóre tunery mają wyjścia obrazu – sprzęt tego rodzaju znajdziemy m.in. w ofercie firmy AverMedia.

Kopiowanie filmu wideo z kasety na dysk i w przeciwną stronę to nie jedyny problem, na jaki natkną się użytkownicy kart tunerów telewizyjnych. Znacznie poważniejszą niedogodnością jest niska jakość rejestrowanych materiałów filmowych. Przy zapisie nagrań w pełnej rozdzielczości PAL dość często występującym zjawiskiem jest gubienie klatek. Ponieważ tunery telewizyjne nie są wyposażane w układy sprzętowej kompresji obrazu, pakowaniem materiału zajmuje się komputer. Dane opisujące obraz muszą zostać przesłane z tunera do pamięci RAM przez stosunkowo powolną magistralę PCI. W takiej sytuacji nieraz dochodzi do „zapchania” szyny PCI i bezpowrotnej utraty jednej bądź kilku kolejnych klatek rejestrowanego obrazu. Ale nic złego się nie stanie, gdy ograniczymy rozmiary kadru przechwytywanych filmów o połowę (352×288 punktów). W efekcie ilość transmitowanych danych zmniejszy się czterokrotnie. Ponieważ w standardzie VHS rejestrowanych jest tylko 288 linii obrazu, nie należy się obawiać znaczącego obniżenia jakości nagrań pochodzących ze zwykłych magnetowidów.

Decydując się na użycie tunera TV do montażu wideo, warto pomyśleć o zastąpieniu niskiej jakości oprogramowania, dodawanego do większości kart telewizyjnych, bardziej wyrafinowanymi aplikacjami. Użytkownikom kart wykorzystujących któryś z układów scalonych Conexant serii Bt8xx polecić można darmową aplikację VirtualDub. Program ten zapewni nam pełną kontrolę nad procesem przechwytywania filmu.

Info
Grupy dyskusyjne
Uwagi i komentarze do artykułu:
#
Pytania techniczne:
#
Na CHIP-CD w dziale Software | Edytory wideo znajduje się arkusz kalkulacyjny z wynikami testu, wersje testowe aplikacji Adobe Premiere 6.0, UleadMediaStudio Pro 6.0, Vegas Video 2.0d, MainActor 3.6, Movie Xone 1.0, ABC VideoRoll 2.5 i EditStudio 2.1.2 oraz pliki PDF z artykułami „Hollywood na biurku” (CHIP 12/99, s.118) i „Mocne karty” (CHIP Special – Wideo z komputera, s. 18)
0
Zamknij

Choć staramy się je ograniczać, wykorzystujemy mechanizmy takie jak ciasteczka, które pozwalają naszym partnerom na śledzenie Twojego zachowania w sieci. Dowiedz się więcej.