Krzem do piachu

Nie Athlon czy Pentium taktowane gigahercowymi zegarami, ale inteligentny pył i struktury q-bitowe będą stanowiły o sile naszych komputerów. Pokazujemy, że nowa rzeczywistość stoi tuż za progiem.

Rozwój klasycznych komputerów ma swoje granice, które prawdopodobnie osiągniemy około 2020 roku. Czy wtedy zatrzymamy się na drodze postępu? Z pewnością nie, skoro do dyspozycji będziemy mieli inteligentny pył i komputery mieszczące się w probówkach.

Lieven Vandersypen stoi w laboratorium, dziwacznie wymachując rękami i nogami. Ten niezwykły taniec ubarwia dodatkowo tajemniczymi śpiewami: „Spin up, spin down, up up, down down, down up!”. Vandersypen nie jest członkiem żadnej sekty, lecz badaczem próbującym dotrzeć do granic ludzkiej wyobraźni. Celem tych dziwnych badań jest zbudowanie komputera przyszłości. Za pomocą takich nieporadnych ruchów naukowiec z należącego do IBM centrum badawczego Almaden w kalifornijskim San Jose demonstruje spinowy moment pędu (w skrócie: spin) cząstek kwantowych. Spin jest wielkością czysto kwantową i nie ma, ściśle rzecz biorąc, odpowiednika w klasycznym świecie.

Info

Grupy dyskusyjne
Pytania, uwagi i komentarze do artykułu:
#

Internet
Instytut Optyki Kwantowej im. Maksa Plancka
http://www.mpq.mpg.de/
NMR Quantum Computing Project
http://squint.stanford.edu/
Centre for Quantum Computation
http://www.qubit.org/
MIT Oxygen Project
http://oxygen.lcs.mit.edu/
Smart Dust
http://robotics.eecs.berkeley.edu/
~pister/SmartDust/

Optical Letters Online
http://www.opticsinfobase.org/

Literatura
Michio Kaku „Wizje, czyli jak nauka zmieni świat w XXI wieku”, Prószyński i S-ka, Warszawa 2000
„Świat Nauki” 3/2001, s. 58; 8/1998, s. 50

0
Zamknij

Choć staramy się je ograniczać, wykorzystujemy mechanizmy takie jak ciasteczka, które pozwalają naszym partnerom na śledzenie Twojego zachowania w sieci. Dowiedz się więcej.