Obrazy zaklęte w MPEG

Test programów do nagrywania filmów

Magnetowid jest jednym z tych urządzeń domowego użytku, których właściwie nie wypada nie mieć. Zapewne niewielu czytelników CHIP-a pamięta czasy, gdy wideo posiadali nieliczni, kupując je za twardą walutę w Peweksie lub na bazarze. W tamtych czasach hitem domowych komputerów był PacMan i nikt nawet nie myślał, że funkcje „widea” kiedykolwiek będzie mógł pełnić komputer.

Tymczasem ten ostatni już dawno przestał być „maszyną obliczeniową” i od kilku lat z powodzeniem przekształca się w domowe centrum rozrywki. Sprzętowe i programowe wsparcie dla multimediów sprawia, że coraz chętniej wykorzystujemy peceta do cyfrowej rejestracji i obróbki danych. Zwłaszcza że obrobione materiały możemy w łatwy sposób nagrać na płytę lub przesłać przez Internet.

Odbiór programu telewizyjnego poprzez kartę tunera TV (patrz: CHIP 2/2001, str. 106) umożliwia cyfrową rejestrację obrazu i dźwięku. Nagranie audycji w wysokiej jakości i bez kompresji wymaga pojemnego i szybkiego dysku twardego – sekunda obrazu w jakości DV PAL to przecież ok. 30 MB. Nawet jeśliby zmniejszyć rozmiar klatki o połowę, to i tak 30-minutowy reportaż zajmie – bagatelka – ok. 13 GB!!!

Miłośnicy kina domowego doskonale znają format MPEG-2, dzięki któremu w kilku gigabajtach można „upchać” dwugodzinny film z wieloma ścieżkami audio. Tym, co odróżnia programy „magnetowidowe” od zwykłych graberów wideo, jest właśnie możliwość zakodowania obrazu i dźwięku w czasie rzeczywistym do formatu MPEG.

Demon szybkości

Jeśli należysz do tej mniejszości, która nie ma wideo, zapewne nieraz plujesz sobie w brodę, że ominął Cię ostatnio odcinek ulubionego serialu lub dobry koncert. Być może zamiast pędzić do sklepu po analogowy magnetowid, należałoby rozważyć zakup karty TV i odpowiedniego oprogramowania? Oczywiście, jesli masz komputer o odpowiedniej wydajności. Nagranie filmu wymaga, niestety, bardzo szybkiego procesora. By zarejestrować materiał w jakości DVD, zalecany jest Pentium 4 1,4 GHz lub Athlon 1,2 GHz oraz szybki dysk twardy (RAM ma tu drugorzędne znaczenie). Tylko tak wydajny zestaw zapewni płynne kodowanie bez żadnych artefaktów (zakłóceń i zniekształceń obrazu). W wypadku gdy dysponujemy wolniejszą jednostką centralną, np. Pentium II 500 MHz lub Duron 700 MHz, konieczne będzie zmniejszenie strumienia danych wideo (bit-rate) i rozmiaru klatki lub kodowanie nagrań do formatu VideoCD przy użyciu formatu MPEG-1. Ten drugi sposób zapewnia jakość zbliżoną do standardu VHS i jest dodatkowo obsługiwany przez większość aplikacji do nagrywania płyt CD (patrz: CHIP 3/2001, str. 126)

Zakup karty TV powinien być dobrze przemyślany, gdyż nie wszystkie programy magnetowidowe współpracują z każdym sprzętem. Bardzo dużo zależy od użytych sterowników oraz zainstalowanego systemu operacyjnego (patrz: ramka, str. 120).

Cyfrowy potrafi więcej

Tradycyjny magnetowid ma wbudowany tuner TV oraz ograniczone możliwości wynikające z użytego medium – taśmy magnetycznej. Program komputerowy nie ma takich wad, a jego funkcjonalność zależy wyłącznie od pomysłowości autora. Zapis materiału na dysku twardym pozwala dodatkowo spojrzeć na nasz „magnetowid” z innego punktu widzenia i oddać użytkownikowi produkt o nowych możliwościach. Jedną z nich jest odtwarzanie materiału podczas nagrywania (timeshifting), umożliwiające oglądanie filmów i audycji, których rejestracja jeszcze się nie zakończyła. Opcja ta jest dostępna jedynie w dwóch najlepszych programach – PowerVCR II 3.0 i WinDVR 1.8 – i wymaga bardzo szybkiego (7200 obr./min) „twardziela”.

Niektóre aplikacje oferują też funkcje pomijania reklam oraz nakładania napisów pobranych z odpowiedniej strony telegazety lub pliku tekstowego, co także odróżnia je od klasycznego magnetowidu. Niestety, programy te nie są lokalizowane na rynek polski i jeśli mają funkcję EPG (Eletronic Program Guide), to jej zastosowanie jest ograniczone do krajów Ameryki Północnej.

Przy słabym sygnale telewizyjnym przydatne może się okazać zastosowanie filtrów obrazu (zwłaszcza redukcji szumów) nakładanych w czasie rzeczywistym podczas nagrywania i kodowania. Zwiększa to jednak zapotrzebowanie na moc obliczeniową procesora. Oprócz PowerVCR możliwość taką ma CinePlayer DVR Plus 2.51 oraz przetestowany poza konkursem VirtualDub 1.4.7.

Program PowerVCR II 3.0 Standard WinDVR 1.8 CinePlayer DVR Plus 2.51 NanoDVR 1.2.0.4 VirtualDub 1.4.7
Producent, kraj CyberLink, Tajwan InterVideo, USA Ravisent, USA Nanocosmos, Niemcy Avery Lee, USA
http://www. gocyberlink.com/ intervideo.com/ ravisent.com/ nanocosmos.de/ virtualdub.org/
Cena (z VAT-em) ok. 250 zł *) ok. 500 zł *) ok. 400 zł *) ok. 350 zł **) freeware
Wyniki testów
Instalacja (20%)     75,0 70,0 65,0 40,0 Program nie został
oceniony ze względu
na niespełnienie
kryteriów testu
(patrz: str. 122).
Funkcjonalność (50%)     86,0 78,0 49,0 37,0
Ergonomia (20%)     90,0 93,0 50,0 28,0
Pomoc (10%)     70,0 70,0 55,0 30,0
POWER     83,0 78,6 53,0 35,1
ECONO 100,0 71,0 53,2 37,3
Komentarz Program stabilny, wydajny i prosty w obsłudze. Łatwo konfigurowalny, o wysokiej jakości nagrania. Wymaga mocnego sprzętu dla stosowania filtrów podczas nagrania w jakości DVD. Duże możliwości definiowania formatów – niestety, bez swobodnej regulacji rozmiaru klatki. Wymaga szybkiego dysku dla funkcji timeshifting. Wysoka jakość nagrań. Brak filtrów jakości. Jedyny program z możliwością nagrania ASF. Średnia stabilność pracy. Dobra jakość nagrania. Małe możliwości konfiguracyjne. Brak możliwości nagrania w pełnym formacie DVD. Małe możliwości programu i bardzo niestabilna praca. Ograniczony format zapisu do maks. SVCD. Trudna i nieczytelna konfiguracja. Średnia jakość nagrania. Ta darmowa aplikacja ma duże możliwości konfiguracyjne i umożliwia zrzut filmu do pliku AVI. Dodatkowo program pozwala na rejestrację materiału z dowolnego kodeka.
Instalacja
Wymagania sprzętowe VCD: PII 450 MHz; DVD: P4 1,4 GHz VCD: PII 500 MHz, DVD: > 1,0 GHz VCD: PII 300 MHz VCD: Pentium II Pentium II
Sterowniki: VfW/WDM nie/tak nie/tak tak/częściowo1) tak/nie tak/nie
Diagnostyka systemu Tryb DMA dla dysku, rozszerzenia procesora (MMX, 3DNow! itp.) DirectX, HTML Help, rozszerzenia procesora (MMX, 3DNow! itp.) DirectX, Windows MediaPlayer Brak automatycznej, można wybrać profil sprzętowy Brak automatycznej, auxsetup.exe pozwala na sprawdzenie dysków
Funkcjonalność
Obsługiwane standardy: VCD/SVCD/DVD tak/nie/tak tak/nie/tak tak/nie/częściowo2) tak/tak/nie n.d.
Profile i szablony: wbudowane/tworzenie tak/tak tak/tak częściowo/nie częściowo/nie nie/częściowo
Kodeki: MPEG-1/MPEG-2/ASF tak/tak/nie tak/tak/nie tak/tak/tak tak/tak/nie wszystkie zainstalowane
Jakość nagrań Wysoka jakość przy pełnym formacie DVD. Stosowanie filtrów powoduje „klatkowanie” nawet przy P4 1,4 GHz. Na słabszym sprzęcie występują zakłócenia w jakości obrazu DVD. Wysoka jakość nagrania przy pełnym formacie DVD. Przy procesorze Duron 700 obraz w jakości DVD „klatkuje”. VCD dobrej jakości. W zakresie możliwości programu (VCD) wysoka jakość nagrania. Niski bitrate dla DVD powoduje słabą jakość nagrań tego formatu. Program dobrze radzi sobie tylko z VCD. Mało zniekształceń. Nagrywanie w innych standardach często zostaje przerwane po kilku sekundach. Dobra jakość dźwięku. Jakość nagrania jest uzależniona od zainstalowanego w systemie kodeka oraz jego parametrów.
Dodatkowe filtry Redukcja szumu, wygładzanie Brak Redukcja szumu Brak Kilka, m.in. redukcja szumów
Obsługa dużych plików częściowo3) tak4) nie5) nie nie/częściowo
Timer/Programowanie nagrywania tak/tak nie/tak nie/tak nie/nie nie/nie
Program TV/Multipodgląd nie6)/tak nie6)/tak nie6)/nie nie/nie nie/nie
Nagrywanie z odtwarzaniem/powtórka tak/tak tak7)/tak7) nie/nie nie/nie nie/nie
Stop-klatka tak tak tak nie nie
Wbudowany odtwarzacz plików tak tak tak nie tak
Podstawowa obróbka wideo tak nie nie nie tak
Ergonomia
Ogólna łatwość obsługi Prosta obsługa. Czytelny wyświetlacz. Łatwy dostęp do opcji i konfiguracji. Panel nawigacyjny. Prosta oraz intuicyjna konfiguracja i obsługa. Szybki dostęp do opcji. Czytelny wyświetlacz. Trudny wybór kanałów pilotem. Przy błędnych ustawieniach program się zawiesza. Uciążliwa konfiguracja, ubogi interfejs. Przy niestandardowych ustawieniach program się zawiesza. Raczej dla koneserów. Opcje konfiguracyjne ukryte w wielu przełącznikach i oknach dialogowych.
Regulacja parametrów obrazu tak tak tak tak n.d.
Dobór parametrów nagrywania (profil)
  – liczba klatek na sekundę/rozmiar klatki częściowo/częściowo tak/częściowo nie/częściowo tak/częściowo tak/tak
  – wybór kodeka/strumienia danych tak/tak tak/tak tak/częściowo tak/tak tak/tak
  – ustawienia dźwięku/podziału plików tak/nie częściowo/tak nie/częściowo nie/nie tak/tak
  – ustawienia GOP tak tak nie tak n.d.
Pomoc
System pomocy online i FAQ na stronie WWW. Podręcznik i pomoc w języku angielskim z dobrym opisem poszczególnych funkcji. FAQ i podręcznik dostępne na stronie WWW. Bardzo dobry opis funkcji i konfiguracji (po angielsku). System pomocy online, małe FAQ na stronie. Obszerny podręcznik użytkownika z opisem programu i jego funkcji. Słaby system pomocy. Ubogi plik HLP oraz FAQ na stronie producenta. Program na licencji GNL. Dostępna wszelka pomoc online i system FAQ. Dodatkowo plik pomocy z opisem opcji.
1) nie ze wszystkimi kartami; podczas testu karta nie współpracowała ze sterownikami WDM; 2) brak zdefiniowanego profilu i możliwości ustalenia strumienia danych powyżej 3000 kbit/s; 3) automatyczny podział na pliki wielkości ok. 600 MB; 4) obsługa dużych plików (>2 GB), możliwość podziału na mniejsze pliki; 5) dla VCD możliwość podziału pliku na 1 lub 2 płyty CD; 6) opcja niedostępna dla polskiego użytkownika; 7) przy dysku 7200 obr./min i P4 1,4 GHz zaobserwowaliśmy efekt „klatkowania”; *) – wg kursu USD z 15.11.2001 (1 USD = 4,096 zł) **) – wg kursu euro z 15.11.2001 (1 euro = 3,616 zł); n.d. – nie dotyczy

Chcesz być na bieżąco z CHIP? Obserwuj nas w Google News