Kopia (niemal) doskonała

Nawet pozornie niezniszczalny nośnik, jakim jest płyta DVD, może kiedyś zostać uszkodzony. Jeśli chcemy naszym filmom zapewnić prawdziwą nieśmiertelność, warto zapisać je w formacie DivX.

Płyty DVD są obecnie najbardziej pojemnym wymiennym nośnikiem umożliwiającym zapisanie ogromnej ilości danych. W przypadku jednowarstwowego krążka do dyspozycji mamy około 4,7 GB, płyty dwuwarstwowe to natomiast niemal 9 GB. Ta ogromna przestrzeń jest wykorzystywana najczęściej do zapisu filmów w formacie MPEG-2, bardzo często z kilkoma przestrzennymi ścieżkami dźwiękowymi, dodatkowymi materiałami itp. Jak łatwo się domyślić, wykonanie pełnej kopii zapasowej tak dużej ilości danych wymagałoby zastosowania nagrywalnych płyt DVD-R.

Mówiąc o kopiowaniu materiału wideo z płyt DVD, nie można pominąć problemu, jakim jest zabezpieczenie CSS. Swego czasu uniemożliwiało ono dostęp do danych na płycie, tak żeby można je było przegrać choćby na dysk twardy komputera. Ujawnienie w Internecie sposobu na ominięcie tego ograniczenia oraz różnych programów bazujących na kodzie DeCSS w ogromnym stopniu pozwolilo nie tylko na wykonanie we własnym zakresie kopii bezpieczeństwa, ale otworzyło też drogę do powstania niekomercyjnych odtwarzaczy filmów DVD dla Linuksa (np. Xine).

Kompresja konieczna

W domowym pececie mamy przeważnie do dyspozycji jedynie zwykłą nagrywarkę CD-R/RW, która może zapisywać płyty o pojemności około 700 MB. Nawet jeśli ograniczymy ilość danych z płyty DVD – będziemy chcieli skopiować sam film, bez dodatków wszelkiego rodzaju – to i tak nie uda nam się zmieścić zakodowanego w MPEG-2 materiału na jednej lub nawet dwóch płytach CD-R.

Jedynym sposobem na redukcję takiej ilości informacji jest zastosowanie bardziej efektywnego niż MPEG-2 algorytmu kompresji, jakim jest wywodzący się z MPEG-4 DivX. Generalnie można przyjąć, że zastosowanie kompresji DivX pozwoli zmniejszyć 10-krotnie ilość informacji pochodzących z płyty DVD przy zachowaniu dobrej jakości obrazu. Oczywiście ocena jakości jest sprawą subiektywną, jednak dla dużej grupy ludzi tak zakodowany materiał wideo będzie w zupełności wystarczający. Bardzo wiele zależy od parametrów kodowania – przyjętej rozdzielczości oraz bit-rate’u (wielkości strumienia przesyłanych danych) przeznaczonego na dźwięk i obraz.

Istnieje wiele aplikacji, które umożliwiają stosunkowo łatwe przekonwertowanie naszego filmu DVD do pliku AVI z obrazem zakodowanym DivX-em oraz ze ścieżką dźwiękową zapisaną jako zbiór MP3. Programy tego typu charakteryzują się bardzo różną funkcjonalnością – jedne oferują tylko możliwość konwersji między formatami, a inne dodatkowo pozwalają wyliczyć np. bitrate, podzielić film na dwie płyty CD-R itp.

DVD-ROM niezbędny

Bez względu na to, z jakiego oprogramowania będziemy chcieli skorzystać podczas konwersji, musimy być przygotowani na spełnienie pewnych warunków. Przede wszystkim nasz komputer musi być wyposażony w napęd DVD-ROM oraz odpowiednio pojemny dysk twardy. należy też zarezerwować na dysku przestrzeń wymaganą na zgranie filmu z płyty oraz dodatkowo na wynikowe i pośrednie pliki procesu konwersji. Generalnie najbezpieczniej będzie, jeśli przeznaczymy na dane dwukrotnie więcej wolnej przestrzeni na dysku, niż zajmuje materiał wideo na krążku DVD. Trzeba także pamiętać o tym, iż przekodowanie kilku gigabajtów materiału audio i wideo będzie wymagało dużej mocy obliczeniowej. Dlatego im szybszym procesorem dysponujemy, tym krócej potrwa cały proces – należy się jednak liczyć, że konwersja może potrwać od kilku do nawet kilkunastu godzin.

0
Zamknij

Choć staramy się je ograniczać, wykorzystujemy mechanizmy takie jak ciasteczka, które pozwalają naszym partnerom na śledzenie Twojego zachowania w sieci. Dowiedz się więcej.