Halo? Serwis?

Nieprawidłowa konfiguracja, konflikty między urządzeniami, usterki w pececie - to dla niektórych orzech nie do zgryzienia. Znając sztuczki ze sprzętem, można się szybko uporać z problemami

59. Moja karta sieciowa uległa awarii. Po zmianie na nową, podłączeniu do sieci i restarcie mój komputer dostaje jakiś dziwny adres IP, a ja nie mam dostępu do Internetu.

W wielu sieciach osiedlowych stosuje się praktykę automatycznego przydzielania adresu IP przez serwer DHCP do karty sieciowej na podstawie jej unikatowego adresu MAC. MAC (Media Access Control) to 48-bitowy adres sprzętowy, który jednoznacznie identyfikuje dany interfejs sieciowy. Po wymianie „sieciówki” na nową komputerowi przydzielany jest adres z klasy przeznaczonej na tak zwane Automatic Private IP Addressing (APIPA), tj. z zakresu 169.254.0.1 do 169.254.255.254.

Aby nowa karta sieciowa poprawnie działała z serwerem DHCP naszego dostawcy usług internetowych, możemy spróbować zmienić jej adres sprzętowy na adres MAC, jaki miała uszkodzona karta. MAC karty sprawdzić można w Windows 2000, XP i 2003 przez wpisanie w linii komend polecenia ipconfig -all. W Linuksie natomiast podobne rezultaty uzyskamy, używając w konsoli rozkazu ifconfig /all. Adres MAC łatwo rozpoznać. Jest to ciąg par liczb zapisanych w systemie szesnastkowym, oddzielonych od siebie myślnikami lub dwukropkami. Zmiana adresu MAC w Linuksie jest bardzo prosta – służy do tego także polecenie

ifconfig:

ifconfig eth0 down
ifconfig eth0 hw ether
xx:xx:xx:xx:xx:xx
ifconfig eth0 up

Oczywiście w ten sposób nie zmienimy fizycznie MAC-a karty sieciowej – emulujemy tylko programowo inny adres sprzętowy.

W Windows podmiana MAC-a nie jest taka prosta. Czasem pozwala na to software dołączany do urządzenia. W niektórych przypadkach taką opcję mają sterowniki karty sieciowej. Istnieją jednak specjalne aplikacje, które pozwalają zmienić MAC-a. Przykładem mogą tutaj być modele z chipsetem Realtek 8019, 8029 i 8139. W przypadku dwóch pierwszych można użyć programu pg-80×9.exe, dla trzeciej – pg-8139.exe.

60. Chciałem połączyć moje komputery w sieć. Karty sieciowe już kupiłem, ale nie wiem, w jaki sposób mam je ze sobą połączyć.

Sposób połączenia pecetów w sieć jest uzależniony od kilku czynników. Jeśli zamierzamy spiąć ze sobą więcej niż dwa PC-ty za pomocą skrętki, bez dodatkowego urządzenia w postaci koncentratora lub przełącznika się nie obejdzie. Jeżeli dysponujemy tylko dwoma komputerami, możemy je połączyć bezpośrednio ze sobą tzw. skrosowanym kablem. Dla sieci Base-T określono dwa standardy rozmieszczenia par przewodów we wtyczce. W zależności od tego, czy będzie to EIA/TIA568A czy EIA/TIA568B, różnica polega na innym rozmieszczeniu dwóch par przewodów – pomarańczowej i zielonej. Dokładne rozmieszczenie przewodów we wtyczce pokazane jest na rysunku po prawej.

Gdy chcemy połączyć ze sobą dwa komputery bez pośrednictwa huba lub switcha, wtedy jeden koniec kabla wykonujemy zgodnie z normą A, a drugi z B. Taki kabel nazywa się kablem skrosowanym (z ang. crossover cable). Poszczególne przewody w kablu są specjalnie skręcone. Dzięki takiemu zabiegowi uzyskujemy m.in. większą odporność na zakłócenia elektromagnetyczne kabla, co ma duże znaczenie dla transferu danych.

61. Po usunięciu protokołu TCP/IP chciałem zainstalować go na nowo, jednak system Windows XP odmówił „współpracy” i teraz nie mam dostępu do sieci. Co mam zrobić?

Faktycznie, w takiej sytuacji czasami mogą pojawić się problemy z ponownym zainstalowaniem protokołu TCP/IP. Winę za taki stan rzeczy ponoszą pozostawione w Rejestrze wpisy dotyczące TCP/IP. Przed ponowną instalacją trzeba usunąć z Rejestru systemu wszystkie klucze dotyczące ustawień protokołu TCP/IP z sekcji HKEY_LOCAL_MACHINE:

\Software\Microsoft\RFC1156Agent
\Software\Microsoft\Tcpip
\System\CurrentControlSet\Services\DHCP
\System\CurrentControlSet\Services\Lmhosts
\System\CurrentControlSet\Services\NetBT
\System\CurrentControlSet\Services\Tcpip
\System\CurrentControlSet\Services\WinSock
\System\CurrentControlSet\Services\WinSock2
\System\CurrentControlSet\Services\{xxxxxxxx-xxxx-xxxx-xxxx-xxxxxxxxxxxx}\Parameters\Tcpip.

Parametr {

xxxxxxxx-xxxx-xxxx-xxxx-xxxxxxxxxxxx

} jest numerem identyfikującym zainstalowany w pececie interfejs sieciowy.

Dostęp do niektórych kluczy może być zablokowany (szczególnie na partycjach NTFS). W takim przypadku trzeba najpierw nadać prawo Full Control dla danego klucza, korzystając z Edytora Rejestru (klikamy prawym przyciskiem myszy wybrany klucz i z menu wbieramy opcję Uprawnienia). Musimy do tego mieć uprawnienia administratora. Po wykasowaniu wszystkich kluczy należy zrestartować system i wgrać na nowo protokół TCP/IP. Dobrze jest po reinstalacji jakiegokolwiek protokołu sieciowego ponownie zainstalować najnowszy Service Pack, aby odświeżyć wersje systemowych bibliotek DLL.

Zamknij

Choć staramy się je ograniczać, wykorzystujemy mechanizmy takie jak ciasteczka, które pozwalają naszym partnerom na śledzenie Twojego zachowania w sieci. Dowiedz się więcej.