Z użyciem gradientu możemy zaaranżować płaszczyznę ostrości przebiegającą ukośnie w tył, zamiast równolegle do płaszczyzny obrazu.

Tworzenie ukośnej płaszczyzny ostrości bez drogich, specjalistycznych obiektywów

Zbyt słabe, by się nimi chwalić, ale szkoda tak po prostu je skasować – wiele fotografii wywołuje w ich autorach tak ambiwalentne uczucia. Często wystarczy jednak zastosować jakiś prosty trik, np. utworzyć nietypową płaszczyznę ostrości, by wprowadzić na fotografii więcej napięcia.

Fotografie mają z reguły dość wąski obszar, który jest naprawdę ostry. Poza nim nieostrość stopniowo się zwiększa. Efekt ten nasila się wraz z wydłużaniem ogniskowej i otwieraniem przysłony obiektywu. Płaszczyzna ostrości naturalnie jest położona równolegle do płaszczyzny patrzenia – dlatego że soczewki w obiektywie są ułożone równolegle do materiału światłoczułego. Nasze oczy są przyzwyczajone do takiego wyglądu fotografii. Jeśli wbrew temu przyzwyczajeniu ustawimy płaszczyznę ostrości tak, by przebiegała ukośnie w głąb sceny, fotografia od razu będzie robiła większe wrażenie.

Nie potrzebujemy do tego ani koszmarnie drogiego obiektywu tilt-shift, ani żadnego specjalnego oprogramowania. Wystarczy użyć narzędzi zawartych w programie graficznym. Sposób postępowania opisujemy na przykładzie Photoshopa, ale podobnie będzie w wypadku posługiwania się Paint Shop Pro, GIMP-em oraz innymi programami.

Powielenie warstwy tła:

Efekt tilt-shift najlepiej będzie się prezentował w scenach o wyrazistej perspektywie – płaszczyznę ostrości można wówczas ustawić wzdłuż linii zbiegu. Jeśli nie mamy pod ręką palety warstw, należy ją otworzyć, wciskając klawisz [F7]. Następnie przeciągamy tło na symbol nowej warstwy u dołu palety, co spowoduje powielenie warstwy tła.

Utworzenie nieostrości:

Uaktywniamy kopię tła, po czym wybieramy z menu »Filtr | Rozmycie | Rozmycie soczewkowe«. Stopień zmiękczenia ustalimy w polu »Diafragma«, posługując się suwakiem »Promień«. Poprzez »Kształt« możemy wpływać na bokeh wirtualnego obiektywu – od tego zależy na przykład, czy będą widoczne refleksy wywołane kształtem przysłony. Kontury rozmycia dopracujemy, posługując się opcjami »Krzywizna ostrza« oraz »Obrót«. Opcja »Światło lustrzane« umożliwia rozjaśnienie ograniczonych obszarów zdjęcia.

Nałożenie płaszczyzny ostrości:

Zmiękczona kopia zakrywa ostrą warstwę tła. Teraz trzeba częściowo wydobyć na wierzch oryginalny obrazek. W tym celu zakładamy maskę warstwy i wybieramy z palety narzędzi gradient. Na pasku opcji narzędzia należy wybrać rodzaj gradientu »Lustrzany«. Kolorami narzędzia i tła powinny być czarny i biały. Tworzymy płaszczyznę ostrości, klikając obrazek i kreśląc linię prostopadle do wybranej płaszczyzny. Photoshop utworzy maskę warstwy, poprzez którą będzie częściowo widoczne ostre tło. Na naszym obrazku płaszczyzna ostrości jest równoległa do szyn, nadaje mu większą głębię.

Cyzelowanie szczegółów:

W zależności od motywu może się zdarzyć, że maska nie obejmie wszystkich obszarów, które powinny być pokazane jako ostre. W naszym przykładzie będzie to prawy górny róg lokomotywy. Takie szczegóły można poprawić pędzlem. Jako kolor narzędzia wybieramy czarny, pomyłki naprawiamy, zmieniając na biały.

Zamknij

Choć staramy się je ograniczać, wykorzystujemy mechanizmy takie jak ciasteczka, które pozwalają naszym partnerom na śledzenie Twojego zachowania w sieci. Dowiedz się więcej.