AG Carinae

AG Carinae pod lupą Kosmicznego Teleskopu Hubble’a. Wygląda niesamowicie

Kosmiczny Teleskop Hubble’a to jeden z najbardziej niezwykłych instrumentów naukowych stworzonych przez człowieka. Z okazji 31. rocznicy jego powstania, udało się uchwycić podwójną naturę gwiazdy AG Carinae.

Dwa zdjęcia, które możecie zobaczyć poniżej to ten sam obiekt – gwiazda AG Carinae – obserwowana w latach 2014 i 2020. Oba są niezwykle szczegółowe i ujawniają ostatnie chwile życia AG Carinae, jednej z najjaśniejszych gwiazd Drogi Mlecznej.

Dwa zdjęcia, dwie perspektywy

Na pierwszym zdjęciu widzimy szczegóły emisji zjonizowanego wodoru i azotu z rozszerzającej się powłoki mgławicy (widocznej tutaj w kolorze czerwonym). Na drugim zdjęciu kolor niebieski wyznacza rozkład pyłu, który świeci w odbitym świetle gwiazd.

AG Carinae

Według naukowców, że potężne wiatry gwiazdowe emitowane przez gwiazdę uformowały bańki i włókna pyłowe. Mgławica ma szerokość ok. 5 lat świetlnych, co odpowiada dystansowi Ziemi od najbliższej gwiazdy – Proximy Centauri.

AG Carinae to gwiazda zmienna o masie ok. 70 razy większej od masy Słońca – świeci nawet milion razy jaśniej od naszej gwiazdy. Warto nadmienić, że w Drodze Mlecznej jest tylko kilkadziesiąt gwiazd, takich jak AG Carinae, co potwierdza jej wyjątkowość.

Reklama

Niezwykła gwiazda

Mgławica otaczająca AG Carinae ma ok. 10 000 lat i uformowała się z materiału wyrzuconego z gwiazdy podczas kilku jej wcześniejszych wybuchów. Chociaż mgławica wygląda jak pierścień, w rzeczywistości jest „pustą skorupą”, której centrum zostało oczyszczone z gazu i pyłu przez potężne wiatry gwiazdowe.

AG Carinae

Gaz, składający się głównie ze zjonizowanego wodoru i azotu, na załączonych zdjęciach jawi się jako gruby, jasny, czerwony pierścień, który miejscami wydaje się podwojony, co prawdopodobnie jest wynikiem kilku wybuchów nakładających się na siebie. Pył, widoczny tutaj w kolorze niebieskim, uformował się w pęcherzyki i włókna, ukształtowane przez wiatr gwiazdowy.

Podczas obserwacji gwiazdy, naukowcy zauważyli, że otaczająca ją mgławica nie jest idealnie kulista i prawdopodobnie ma symetrię dwubiegunową. Może to oznaczać, że mechanizm powodujący wybuch jest wynikiem działania dysku w centrum lub gwiazda może mieć towarzysza (gwiazda podwójna). Możliwe jest także, że AG Carinae po prostu obraca się bardzo szybko.