Programowanie i 8 mitów z nim związanych

Osobom niezaznajomionych z branżą wydaje się, że nauka programowania to zajęcie przeznaczone dla wybranych. Tymczasem eksperci ze szkoły Coders Lab rozprawiają się tymi i innymi mitami narosłymi wokół zawodu programisty.

1. Mit: żeby zostać programistą, trzeba mieć talent do matematyki

Nieprawda. Dryg do przedmiotów ścisłych to nie to samo co zdolność logicznego myślenia – nie trzeba być wybitnym matematykiem, aby móc odróżniać przyczyny od skutków. Umiejętność rozumowania, jak coś działa i dlaczego tak a nie inaczej, to punkt wyjścia. Determinuje, czy dana osoba sprawdzi się w zawodzie programisty.

2. Mit: żeby zostać programistą, trzeba studiować informatykę

Nieprawda.

Studia informatyczne są przydatne, jeżeli chce się zdobyć szeroką wiedzę na temat różnych aspektów informatyki. Program studiów często łączy różne dziedziny wiedzy – jest matematyka, trochę o sieciach i sprzęcie, trochę o tworzeniu grafiki komputerowej, trochę o systemach operacyjnych i tworzeniu oprogramowania. W wielu wypadkach wszechstronność edukacji akademickiej niejako wymusza na adeptach informatyki dokształcanie się na własną rękę w konkretnym języku programowania, również za pośrednictwem dodatkowych kursów i szkoleń.

3. Mit: Podstaw programowania można nauczyć się w sześć tygodni

Prawda. Dowodzą tego historie absolwentów bootcampów programistycznych, czyli intensywnych, kilkutygodniowych kursów zawodowych. Skuteczność tej metody wynika z trybu nauki, obejmującej zajęcia teoretyczne, ćwiczenia i warsztaty. Wartością jest też dostępność wykładowcy i fakt, że liczebność grupy kursowej nie przekracza kilkunastu osób. Nauka kodowania nie kończy się jednak po odbyciu kursu – język programowania można w drodze intensywnej nauki poznać w sześć tygodni, ale jego opanowanie na poziomie mistrzowskim może trwać latami. Ważne, że doskonalić się można pracując już w zawodzie.

4. Mit: Pracodawca zwraca uwagę na wykształcenie

Częściowo prawda.

W niektórych zawodach dyplom ukończenia wyższych studiów informatycznych nie jest najważniejszym wyznacznikiem „przydatności” kandydata. Bywa atutem, ale nie kluczowym. Rekruterzy w pierwszej kolejności zwracają uwagę na doświadczenie w zawodzie oraz zrealizowane projekty i stopień znajomości technologii, będące rzeczywistym potwierdzeniem umiejętności kandydata.

5. Mit: programowanie jest zawodem dla introwertyków

Nieprawda

. W zawodzie programisty miękkie umiejętności – jak kompetencje komunikacyjne czy współpraca w grupie – mają również duże znaczenie. Programowanie bardzo często polega na współdziałaniu w obrębie kilku- lub kilkunastoosobowego zespołu programistycznego. Introwertycy zdarzają się we wszystkich zawodach, ale zazwyczaj ekstrawertycy osiągają – dzięki sprawnej komunikacji i współpracy – lepsze efekty. Rekruter w trakcie rozmowy kwalifikacyjnej sprawdzi zarówno poziom znajomości technologii, jak i umiejętności dzielenia się wiedzą i pracy w grupie.

6. Mit: programowanie to typowo męskie zajęcie

Nieprawda

– chociaż statystyki sugerują co innego. Mimo, że kobiety programistki osiągają analogiczne rezultaty do swoich męskich kolegów – wciąż jest ich mniej. Z danych serwisu StackOverflow.com, skupiającego społeczność programistów z całego świata, wynika, że 92,8 proc. zarejestrowanych użytkowników portalu to mężczyźni. Jedna kobieta programistka przypada więc na 11 mężczyzn. Niedobór wykwalifikowanych specjalistów w tym sektorze jest jednak tak duży – tylko w Polsce szacuje się, że jest to około 50 tys. osób – że rynek prędzej czy później upomni się o więcej kobiet-programistek.

7. Programiści dobrze zarabiają Prawda. Jak wynika z danych Ogólnopolskiego Badania Wynagrodzeń mediana pensji na stanowisku programisty JavaScript / developera front-end wynosi 5200 zł brutto. Statystyczny programista webowy do ręki dostaje więc przeciętnie ponad 3 600 zł. Wraz z wydłużaniem się stażu w branży i rosnącym portfolio zrealizowanych projektów poprawia się honorarium i benefity, którymi kuszą pracodawcy.

8. Mit: każdy powinien uczyć się programowania

Prawda

. Dzięki łatwemu dostępowi do kursów i materiałów dydaktycznych każdy może spróbować sił w programowaniu. To nie znaczy, że każdy powinien być programistą. Nauka kodowania pozwala rozwijać inne umiejętności, np. logiczne myślenie i ułatwić komunikację z działem IT. Dość wspomnieć, że niedawno prezes General Electric zlecił powszechne szkolenia z podstaw programowania dla wszystkich nowych pracowników firmy – właśnie po to, by wszyscy, również pracownicy administracji i finansów – rozumieli, jak rozwija się nowoczesna gospodarka.

0
Źródło: materiały prasowe, Profeina
Zamknij

Choć staramy się je ograniczać, wykorzystujemy mechanizmy takie jak ciasteczka, które pozwalają naszym partnerom na śledzenie Twojego zachowania w sieci. Dowiedz się więcej.