Niesporczaki to jedne z najbardziej fascynujących organizmów na Ziemi

Niesporczaki pomogą nam przygotować się do podróży kosmicznych?

Niesporczaki to prawdziwi twardziele świata przyrody. Naukowcy twierdzą, że mogą ułatwić nam podróże do gwiazd.

Niesporczaki to najwytrzymalsze organizmy na naszej planecie. Mogą przetrwać ekstremalne temperatury, próżnię kosmiczną, a nawet promieniowanie rentgenowskie 500 razy intensywniejsze niż dawka, która zabiłaby człowieka. Wielu uczonych twierdzi, że niesporczaki byłyby w stanie przetrwać w nawet na innych planetach. Te niewielkie organizmy wielkości roztoczy mogą pomóc nam przygotować się do podróży kosmicznych.

Czytaj też: Niesporczaki – najtwardsi mieszkańcy Ziemi

Niesporczaki zamieszkują pozornie przyjazne miejsca, takie jak wilgotne kępki mchu czy zacienione połacie runa leśnego. Okazuje się jednak, że wilgotny dom niesporczaków może wysychać wiele razy w ciągu roku, a to stanowi zagrożenie dla tych istot. Brak wody uszkadza komórki w taki sam sposób jak wysoka temperatura czy promieniowanie.

Niezniszczalni

W takich warunkach powstają wysokie stężenia reaktywnych form tlenu. Rozdrabniają one DNA komórki na mniejsze fragmenty, podobnie jak robi to promieniowanie. Wysuszenie sprawia, że błony komórkowe marszczą się i pękają, co prowadzi do rozpadu białek. Niesporczaki wykształciły mechanizmy, które pozwalają im się przed tym bronić.

Przynajmniej dwa gatunki niesporczaków produkują białko, którego nie mają żadne inne zwierzęta na Ziemi. Mowa o białku Dsup (damage suppressor), które wiąże się z DNA i może stanowić fizyczną ochronę przed reaktywnymi formami tlenu.

Podglądanie niesporczaków może pomóc ludziom w odbywaniu dalekich podróży kosmicznych. Zarówno rośliny, jak i drożdże czy owady, które zabralibyśmy ze sobą, można by wyposażyć w białka Dsup, co pozwoliłoby im na wydajniejszy wzrost poza Ziemią.

Czytaj też: Niesporczaki i splątanie kwantowe? Naukowcy twierdzą, że udało im się tego dokonać

Naukowcy wprowadzili już gen dla białka Dsup do ludzkich komórek w warunkach laboratoryjnych. Wiele z nich przetrwało poziomy promieniowania rentgenowskiego lub reaktywnych form tlenu, które zabijają zwykłe komórki. Po wstawieniu ich do roślin tytoniu – eksperymentalnego modelu dla roślin spożywczych – gen Dsup wydawał się chronić rośliny przed ekspozycją na niszczącą DNA substancję chemiczną zwaną metanosulfonianem etylu. Rośliny z dodatkowym genem rosły szybciej niż te bez niego. Rośliny z genem Dsup doznały również mniej uszkodzeń DNA pod wpływem promieniowania UV.

Jeżeli kiedyś uda nam się dotrzeć do odległych zakątków kosmosu, być może zawdzięczać to będziemy niesporczakom.