Roborock Saros 20 został ewidentnie pomyślany właśnie pod takie sytuacje. To nie jest model, który próbuje zaimponować jedną wielką liczbą i resztę zostawić domyślności użytkownika. Tu cała konstrukcja kręci się wokół bardzo konkretnego założenia: robot ma pojechać tam, gdzie zwykle zaczyna się kompromis. Ma lepiej radzić sobie z progami, grubszymi dywanami, ciasnymi przestrzeniami i codziennym układem mieszkania, który nie przypomina katalogowej wizualizacji. W tym sensie Saros 20 wygląda jak sprzęt pod cierpliwą walkę z tym, co w domu najczęściej zatrzymuje tańsze odkurzacze. Kluczową rolę odgrywa tu AdaptiLift Chassis 3.0, czyli system podwozia pozwalający robotowi dynamicznie zmieniać wysokość i lepiej dostosowywać się do podłoża. Do tego dochodzą Reactive AI 3.0, chowana nawigacja LDS i smukła konstrukcja 7,98 cm, a całość domyka nowa generacja stacji RockDock.
Najciekawsze rzeczy w robotach dzieją się przy podłodze
Przy zwykłym oglądaniu specyfikacji łatwo przeoczyć, że największą innowacją Sarosa 20 jest mechanika. AdaptiLift Chassis 3.0 brzmi jak nazwa czegoś, co powinno interesować bardziej inżyniera niż użytkownika, ale w praktyce chodzi o bardzo przyziemną sprawę: robot nie chce traktować każdego progu jak końca świata. Potrafi podnosić się i zmieniać wysokość, żeby skuteczniej pokonywać przejścia między pomieszczeniami i utrzymywać lepszy kontakt z podłożem na dywanach.
W codziennym sprzątaniu to właśnie takie rzeczy decydują o ciągłości pracy. Robot albo jedzie dalej i sprząta kolejne pomieszczenie bez zawahania, albo zaczyna ten dobrze znany teatrzyk: podjazd, cofnięcie, druga próba, chwila namysłu, komunikat, że jednak coś poszło nie tak. Saros 20 został pomyślany tak, żeby tych scen było jak najmniej. W mieszkaniu z progami, dywanikami i przejściami między różnymi typami podłóg nie chodzi przecież o samą mobilność dla zasady. Chodzi o to, żeby robot nie gubił rytmu sprzątania tylko dlatego, że dom nie jest idealnie płaski.
To samo dotyczy dywanów. Wiele robotów wjeżdża na nie z pewnością siebie tylko przez pierwszą sekundę, a potem zaczyna się chwila niepewności, jakby urządzenie samo nie było przekonane, czy powinno tu być. Tutaj AdaptiLift ma sens właśnie dlatego, że pomaga utrzymać stabilniejszy kontakt z powierzchnią. Robot nie “muska” dywanu byle jak, tylko lepiej dopasowuje się do podłoża, a to przekłada się i na skuteczność zbierania brudu, i na spokojniejsze poruszanie się. Widać, że robot traktuje każdą przeszkodę, jak zwyczajną część trasy, z którą radzi sobie bez problemu.
Jeśli ktoś mieszka w domu albo mieszkaniu, gdzie progi nie są tylko symboliczną listewką, Saros 20 ma tu czym grać. Roborock podaje, że AdaptiLift Chassis 3.0 pozwala pokonywać układ dwuwarstwowy o łącznej wysokości do 8,8 cm, w układach do 4,5 cm plus nastepny do 4,3 cm. To już coś znacznie poważniejszego. W praktyce ważne jest jednak nie samo maksimum, tylko to, że robot nie robi z każdego przejścia małego dramatu. Jeśli próg jest zwykłą częścią mieszkania, a nie przeszkodą specjalną, Saros 20 przejeżdża przez niego z taką pewnością, jakby po prostu wiedział, że to kolejny punkt trasy, a nie miejsce do filozoficznego namysłu.
Mopowanie w Saros 20 jest konkretne
W przypadku Sarosa 20 pracują podwójne obracające się mopy z regulowanym naciskiem i inteligentnym wykrywaniem brudu. Roborock postawił na rozwiązanie, które ma być po prostu bardzo dobre w codziennym użyciu: dokładne, higieniczne, stabilne i przewidywalne.
I szczerze mówiąc, to mi się akurat podoba. W robotach premium łatwo wpaść w pułapkę “więcej, mocniej, szybciej”, a przecież przy myciu podłóg najważniejsze jest nie to, czy system brzmi najbardziej futurystycznie, tylko czy faktycznie radzi sobie z życiem. Z zaciekami w kuchni, z drobnym brudem przy stole, z tym codziennym osadem, który nie wygląda dramatycznie, ale po paru dniach zaczyna być widoczny. Saros 20 wydaje się właśnie takim robotem. Takim, który umie po prostu dobrze umyć podłogę i nie zostawić po sobie poczucia, że jednak coś nie zagrało.
W tym miejscu jeszcze chciałabym zaznaczyć, że w rodzinie Saros 20 jest jeszcze dostępna wersja Sonic. Dochodzi tam VibraRise 5.0, czyli soniczne mopowanie z mocniejszym naciskiem i intensywniejszą pracą na twardych podłogach. Zwykły Saros 20 zostaje przy obrotowych mopach, ale wcale nie wygląda przez to na model “uboższy”. Raczej na bardziej zrównoważony. Taki, który nie idzie w ekstremum, tylko w dobrze dopracowaną codzienność. Dla wielu osób właśnie to może być rozsądniejszy wybór, bo nie każdy potrzebuje najmocniej wyżyłowanego systemu do szorowania, ale wielu potrzebuje robota, który będzie regularnie i sensownie ogarniał podłogę bez robienia z tego wielkiego wydarzenia. Dlatego decydując się na zakup modelu, warto realnie przemyśleć, jaki rodzaj zabrudzeń u nas w domu na codzień się pojawia i do tego dobrać odpowiedni system.
Stacja dokująca to tu połowa wygody
W robotach tej klasy bardzo szybko wychodzi, że prawdziwy luksus nie zaczyna się w chwili, gdy urządzenie rusza ze stacji, tylko wtedy, gdy do niej wraca. Bo jeśli po wszystkim i tak trzeba samodzielnie ogarniać mopy, pilnować pojemnika, czyścić podstawę i pamiętać o higienie, to cały ten komfort zaczyna się trochę rozjeżdżać. W Sarosie 20 nowa stacja RockDock jest właśnie tym elementem, który sprawia, że urządzenie zachowuje się jak sprzęt premium nie tylko podczas samego sprzątania.
Na pokładzie jest naprawdę sporo: mycie mopów gorącą wodą do 100°C, suszenie ciepłym powietrzem, automatyczne opróżnianie pojemnika na kurz, a do tego rozbudowana automatyzacja konserwacji. Roborock mocno podkreśla właśnie ten “serwis po sprzątaniu”. Stacja naprawdę przejmuje większość brudnej roboty. Dzięki temu użytkownik nie myśli już o urządzeniu jak o czymś, co trzeba stale doglądać. Ono po prostu staje się częścią domowego rytmu. A to przy tego typu sprzęcie jest chyba największy komplement.
Co ważne, ta automatyzacja nie oznacza, że o stacji można całkiem zapomnieć. Ona naprawdę robi dużo, ale nadal pozostaje elementem, który pracuje z wodą, detergentem i brudem, więc od czasu do czasu wymaga zwykłej, ludzkiej kontroli. Saros 20 sam uzupełnia wodę w zbiorniku robota z poziomu stacji, sam myje mopy, sam je suszy i sam opróżnia pojemnik na kurz, ale po stronie użytkownika zostaje pilnowanie zbiorników w samej stacji.
Trzeba dolać czystą wodę, wylać brudną i co jakiś czas zajrzeć, czy wszystko jest w porządku. Dobrze, że Roborock nie zostawia tu użytkownika z gołą podstawą i szczoteczką do szorowania, bo nowa stacja ma jednoczęściową tackę myjącą z trybem namaczania, która czyści się sama i nie wymaga każdorazowego rozbierania na części. W stacji znajduje się automatyczny dozownik detergentu, więc nie trzeba ręcznie dolewać płynu do każdego mycia mopów – urządzenie samo dobiera go do czystej wody.
W czym pomaga aplikacja?
W robotach sprzątających bardzo łatwo przesadzić z zachwytem nad aplikacją. Jasne, jest potrzebna. To tam ustawia się harmonogramy, wybiera pokoje, wyznacza strefy zakazane i kolejność sprzątania. Ale dobra aplikacja działa trochę jak porządny pilot do telewizora: ma robić swoją robotę tak sprawnie, żeby po chwili nie trzeba było o niej myśleć. I właśnie w takim kierunku idzie aplikacja Roborock. Można ustawiać codzienne harmonogramy, edytować układ pokoi, tworzyć No-Go Zones, ustalać sekwencję sprzątania i korzystać z map wielopoziomowych, jeśli dom ma więcej niż jedną kondygnację.
W praktyce ważne jest jednak coś jeszcze. Dobry robot nie powinien wymagać ciągłego “zarządzania sobą”. Jeśli po pierwszym tygodniu czujesz, że ustawienia są zrobione i sprzęt działa według sensownego rytmu, to znaczy, że aplikacja nie przeszkadza. A to jest dużo ważniejsze niż najbardziej efektowny widok 3D na ekranie telefonu. W tym przypadku Roborock radzi sobie bardzo dobrze. Sama konfiguracja robota jest niezwykle prosta, szczególnie jeśli ktoś już wcześniej posiadał inne urządzenie tej firmy i ma już opracowane wszystkie trudne strefy, które już po pierwszym mapowaniu może sam nanieść na mapę.
Nawigacja, czujniki i cała ta technologia, która ma działać po cichu
Saros 20 ma Reactive AI 3.0, chowaną nawigację LDS i cały pakiet zaawansowanego rozpoznawania przeszkód, ale spokojnie, użytkownik wcale nie musi zapamiętać nazw wszystkich systemów. Sens polega na tym, żeby robot rzadziej obijał się o nogi mebli, pewniej poruszał się po mieszkaniu i nie wymagał przygotowywania domu jak planu zdjęciowego przed każdym uruchomieniem. Robot potrafi zmieścić się pod niższym meblem, odczytać układ pomieszczenia bez chaosu i nie robi z kapci czy kabla egzystencjalnego kryzysu.
Smukła konstrukcja 7,98 cm i chowana nawigacja LDS dobrze wpisują się w codzienność, to rozwiązania, które mają ułatwiać wejście tam, gdzie kurz zwykle czuje się bezkarny. A Reactive AI 3.0 nie brzmi może romantycznie, ale w domu oznacza coś bardzo praktycznego: mniej sytuacji, w których robot niby wie, dokąd jedzie, ale po drodze zachowuje się, jakby cały czas miał lekkie wątpliwości. W dobrze zaprojektowanym robocie premium właśnie to powinno być wyczuwalne najmocniej – pewność, nie efekt. I z tym Saros 20 radzi sobie świetnie.
W serii Saros 20 różnice są czytelne, ale nie sprowadzają się do prostego lepszy i gorszy
Przy rodzinach produktów bardzo łatwo wpaść w najprostszy schemat: jeśli jeden model ma więcej technologii, to drugi od razu zaczyna wyglądać jak wersja “mniej ciekawa”. Tutaj to tak nie działa. Saros 20 i Saros 20 Sonic stoją na tej samej platformie premium. Oba zostały zaprojektowane z myślą o tych samych realnych wyzwaniach domowych: progach, grubych dywanach, ciasnych przestrzeniach pod meblami, zróżnicowanych układach podłóg i jak najmniejszym wysiłku po stronie użytkownika.
Oba korzystają z AdaptiLift Chassis 3.0, Reactive AI 3.0, chowanej nawigacji LDS i nowej generacji RockDock, więc wspólna baza jest bardzo mocna. Różnica pojawia się głównie przy mopowaniu. W zwykłym Sarosie 20 dostajesz podwójne obracające się mopy z regulowanym naciskiem i inteligentnym wykrywaniem brudu, czyli system nastawiony na porządne, higieniczne mycie podłóg. W Sarosie 20 Sonic dochodzi VibraRise 5.0, a więc soniczne wibracje i mocniejszy nacisk w dół, z wyraźnym nastawieniem na jeszcze intensywniejsze usuwanie plam i ograniczanie smug na twardych powierzchniach.
I właśnie dlatego nie traktowałabym Sonic jako automatycznie lepszego modelu, tylko jako bardziej wyspecjalizowany wariant. Zwykły Saros 20 wygląda przy nim jak robot bardziej zrównoważony – nadal bardzo zaawansowany, ale niekoniecznie nastawiony na maksymalizowanie każdej funkcji za wszelką cenę. To ważne, bo wiele osób w codziennym domu potrzebuje nie najbardziej “agresywnego” mopowania na rynku, tylko dobrze dopracowanego robota, który po prostu nie gubi rytmu między odkurzaniem, myciem i przemieszczaniem się po mieszkaniu.
W przypadku Sarosa 20 bardzo łatwo byłoby zostawić jeszcze jedno niedopowiedzenie, a to akurat byłby błąd. Testowany przez nas egzemplarz to wersja Standard. Dodatkowe akcesoria, które dotarły osobno, nie są częścią zwykłej zawartości pudełka, tylko elementem zestawu Complete, który ma być dostępny w ofercie Early Bird. To nie jest drobiazg, bo przy sprzęcie z tej półki użytkownicy słusznie patrzą nie tylko na sam robot, ale też na to, co realnie dostają w pudełku i za co dopłacają. Dlatego, jeśli zależy Ci na całym dodatkowym wyposażeniu warto rozważyć zakup właśnie wersji Complete. Taki zestaw da wtedy spokój przy pierwszej większej konserwacji sprzętu. Jeśli jednak nie boicie się domówić akcesoriów osobno, gdy przyjdzie pora na pierwszą wymianę filtrów i mopów, testowana przez nas wersja Standard spokojnie wystarczy.
Czy warto kupić Roborock Saros 20?
Po dłuższym obcowaniu z Sarosem 20 najbardziej przekonuje mnie to, że ten robot nie próbuje błyszczeć jedną funkcją, tylko po prostu jest lepiej ułożony jako całość. Dobrze czuje się tam, gdzie w domu zaczynają się schody w dosłownym i przenośnym sensie: przy progach, dywanach, przejściach między różnymi typami podłóg i pod meblami, pod które wiele robotów tylko zerka z daleka. AdaptiLift Chassis 3.0, niski profil 7,98 cm, Reactive AI 3.0 i porządnie zautomatyzowana stacja składają się na sprzęt, który naprawdę ogranicza liczbę tych małych irytacji, przez które automatyczne sprzątanie potrafi przestać być automatyczne.
Podoba mi się też zmiana samej stacji względem Sarosa 10R. Tam błyszcząca powierzchnia wyglądała efektownie, ale w praktyce szybciej łapała ślady i wymagała więcej uwagi. Tutaj matowe wykończenie wypada po prostu rozsądniej i moim zdaniem, dużo lepiej znosi codzienne życie. Właśnie za to mogę Sarosa 20 polecić najbardziej: za poczucie, że to sprzęt, który został dopracowany z myślą o normalnym mieszkaniu.
Czekamy jeszcze na potwierdzenie w kwestii ceny na premierę. Warto jednak pamiętać, że to oczywiście nadal wysoka półka, ale uczciwie mówiąc – w przypadku tego modelu widać, za co się płaci. Za całą platformę: mobilność, pracę na dywanach, smukłą konstrukcję, rozbudowaną stację i ogólny poziom dopracowania.
