Jeden atom przełamuje barierę biodegradacji. Zmodyfikowany enzym rozkłada plastik PET dwa razy szybciej

Ograniczenie inżynierii enzymatycznej do 20 standardowych aminokwasów kodowanych w naturze przez dekady zmuszało biochemików do trudnego kompromisu: warianty enzymów zdolne do szybkiego rozkładu plastiku gwałtownie traciły stabilność termiczną i ulegały denaturacji, podczas gdy warianty odporne na wysoką temperaturę działały zbyt wolno, by znaleźć zastosowanie komercyjne.
Jeden atom przełamuje barierę biodegradacji. Zmodyfikowany enzym rozkłada plastik PET dwa razy szybciej

Zespół badaczy z Australian National University (ANU) przełamał to wąskie gardło na poziomie pojedynczego atomu. W pracy opublikowanej na łamach prestiżowego czasopiśmie Angewandte Chemie International Edition naukowcy wykazali, że precyzyjna atomowa podmiana pozwala enzymom trawiącym politereftalan etylenu (PET) pracować niemal dwukrotnie szybciej bez utraty stabilności w warunkach podwyższonej temperatury.

Rozwiązaniem okazało się wprowadzenie do struktury enzymu rozkładającego plastik (PETazy) syntetycznego, niekanonicznego aminokwasu – azatryptofanu, który zajął miejsce standardowego tryptofanu. Różnica chemiczna między obiema cząsteczkami sprowadza się do detalu: w syntetycznym odpowiedniku pojedynczą parę węgiel-wodór zastąpiono atomem azotu. Ta minimalna korekta geometrii cząsteczkowej wystarczyła, by zoptymalizować centrum aktywne białka bez naruszania jego szkieletu strukturalnego. W efekcie zmodyfikowana PETaza tnie łańcuchy polimerowe w o połowę krótszym czasie, zachowując pełną odporność na degradację cieplną.

Aby zweryfikować skuteczność atomowej modyfikacji, badacze musieli stworzyć również nową metodę diagnostyczną. Tradycyjne testy aktywności enzymatycznej trwają całymi dniami z powodu powolnego rozpuszczania stałych próbek tworzywa PET. Zespół z ANU opracował fluorescencyjny test o nazwie PETra, oparty na rozpuszczalnym, ciekłym substytucie plastiku, który emituje światło w trakcie zachodzenia reakcji. Narzędzie to skróciło czas pomiaru do zaledwie kilku minut, umożliwiając błyskawiczne badanie dużych bibliotek wariantów białkowych.

Odkrycie to ma wymiar globalny w kontekście walki z zanieczyszczeniem środowiska, gdzie każdego roku powstaje ponad 350 milionów ton odpadów z tworzywa PET, a tradycyjne składowanie i spalanie prowadzą do marnotrawstwa surowców oraz emisji toksyn. Jak podkreślają autorzy pracy – dr Elwy Abdelkader oraz prof. Thomas Huber – potencjał precyzyjnego wbudowywania syntetycznych klocków budulcowych wykracza daleko poza sam recykling butelek.

Poszerzenie naturalnego zestawu 20 aminokwasów o sztuczne odpowiedniki i strojenie białek z atomową dokładnością otwiera drogę do projektowania ultrawydajnych biokatalizatorów dla zielonego przemysłu chemicznego, produkcji zaawansowanych biopaliw oraz celowanych terapii medycznych.

Napisane przez

Monika Wojciechowska

Redaktor
Najbliższe są mi tematy związane z technologią, gadżetami, nowoczesnym AGD i motoryzacją. Interesują mnie rozwiązania, które nie tylko dobrze wyglądają na papierze, ale przede wszystkim realnie wpływają na komfort, wygodę i sposób, w jaki korzystamy z technologii na co dzień. Ukończyłam studia dziennikarskie oraz szkolenia z zakresu sztucznej inteligencji. Prywatnie uwielbiam gry i muzykę.