Rejon ten stał się areną bezpośredniego starcia interesów mocarstw: podczas gdy Pekin prowadzi działania w oparciu o 15-letni kontrakt poszukiwawczy przyznany w 2017 roku przez powiązaną z ONZ Międzynarodową Organizację Dna Morskiego (ISA), Waszyngton zamierza do połowy grudnia wydać decyzję w sprawie wniosku koncesyjnego amerykańskiej spółki zależnej kanadyjskiego giganta The Metals Company, opierając się na własnym prawie krajowym z pominięciem struktur ISA.
W tym strategicznym rejonie państwowy koncern China Minmetals przeprowadził pierwszy na taką skalę chiński test górnictwa głębinowego, wykorzystując zaawansowany pojazd gąsienicowy nazwany Kunpeng – na cześć mitycznej ryby przeistaczającej się w gigantycznego ptaka. Robot operował w strefie basenu abisalnego, w warunkach całkowitych ciemności, lodowatej wody i miażdżącego ciśnienia hydrostatycznego, zbierając spoczywające luźno na dnie konkrecje polimetaliczne.
Te formujące się przez miliony lat bryły wielkości ziemniaka stanowią bogate złoża manganu, żelaza,niklu, miedzi oraz kobaltu. Aby sprostać wyzwaniom nawigacji w tak nieprzyjaznym środowisku, inżynierowie z Harbin Engineering University zintegrowali w pojeździe hydroakustyczny system pozycjonowania, który pozwala wyznaczyć położenie robota na dnie z dokładnością do jednego metra.
Fizyczne opuszczenie aparatury badawczej na ekstremalną głębokość 5330 metrów umożliwiła innowacyjna wciągarka Haiwei GD11000. Klasyczne statki badawcze polegają na linach stalowych, których własny ciężar przy takich dystansach uniemożliwia penetrację najgłębszych rowów i basenów oceanicznych.
Zespół chińskich naukowców obszedł to ograniczenie, stosując trzynastokilometrowy przewód zbrojony lekkimi włóknami syntetycznymi.Podczas całej ekspedycji system opuścił aparaty na dno sześciokrotnie – w tym w trakcie jednego 48-godzinnego maratonu pomiarowego – rejestrując łącznie blisko 200 godzin pracy pod wodą na gigantycznej działce koncesyjnej o powierzchni 72 745 kilometrów kwadratowych.
Chociaż wciągarka Haiwei ma wejść do stałego wyposażenia chińskich rejsów badawczych, a tempo prac Pekinu wyraźnie przyspiesza, środowisko naukowe bije na alarm z powodu nieodwracalnych szkód ekologicznych. Dotychczas żaden kraj nie rozpoczął pełnoskalowego komercyjnego wydobycia, a ekosystemy równin abisalnych pozostają w przeważającej mierze niezbadane.
Ciężkie maszyny gąsienicowe zeskrobujące i miażdżące dno morskie niszczą unikalne,delikatne siedliska bentosowe, których przetrwanie jest nierozerwalnie związane z obecnością konkrecji. Eksploatacja surowców krytycznych z dna Pacyfiku grozi zatem bezpowrotną zagładą biocenoz, których nauka nie zdołała jeszcze nawet opisać.
