Uderzenie meteoroidu doprowadziło do powstania nowego krateru na Księżycu
Nowo odkryty krater ma mniej więcej 225 metrów średnicy i około 43 metrów głębokości. Jego powstanie było efektem potężnego uderzenia meteoroidu, który z ogromną prędkością wbił się w powierzchnię Księżyca. Energia uwolniona podczas tego zderzenia była tak duża, że skały w miejscu uderzenia uległy natychmiastowemu stopieniu, tworząc szklisty materiał, który następnie błyskawicznie zastygł.
Ale na pierwszy plan wychodzi nie tylko sam rozmiar krateru, ale także moment jego powstania. Naukowcy szacują, iż tego typu uderzenia zdarzają się w danym miejscu Księżyca średnio raz na około 139 lat. Oznacza to, że uchwycenie tak świeżej geologicznej blizny jest niezwykle rzadkie i stanowi ogromną szansę badawczą.
Krater został zidentyfikowany dzięki porównaniu zdjęć wykonanych przez sondę Lunar Reconnaissance Orbiter w różnych latach. Na starszych fotografiach nie było po nim śladu, natomiast na nowszych wyraźnie widać jasny obszar wyrzuconego materiału, który rozprzestrzenił się wokół miejsca uderzenia. Te promienie wyrzutowe mogą ciągnąć się na setki metrów, a nawet dalej, tworząc charakterystyczny jasny wzór na ciemniejszym tle księżycowej powierzchni.
Srebrny Glob bardziej zmienny niż sądziliśmy
Analiza struktury krateru pozwoliła odtworzyć przebieg samego zderzenia. Rozkład wyrzuconych skał sugeruje, jakoby obiekt wyrzucił materiał głównie w stronę północną, tworząc charakterystyczny szlak złożony z gruzu. Wokół krawędzi krateru znajdują się ogromne bloki skalne: niektóre mają nawet kilkanaście metrów średnicy.
Dla naukowców szczególnie cenne jest to, iż po raz pierwszy dysponują tak dokładnymi zdjęciami przed i po powstaniu krateru tej wielkości. Pozwala to testować modele opisujące proces formowania kraterów nie tylko na Księżycu, lecz również na innych ciałach Układu Słonecznego.
Czytaj też: Kosmiczna zagadka, której w ogóle nie powinno być. Teleskop Webba dostrzegł “niemożliwą” planetę
Wyciągnięte wnioski powinny być szczególnie cenne w odniesieniu do planowanych misji załogowych i budowy baz księżycowych. Materia wyrzucana podczas takich uderzeń może przemieszczać się na ogromne odległości z bardzo dużą prędkością, stanowiąc realne zagrożenie dla infrastruktury i astronautów. Nawet niewielkie fragmenty skał mogą działać jak pociski, zdolne uszkodzić sprzęt czy habitaty.
Źródło: Universe Today
