Jak wynika z przekazanych przez niego informacji, przy współpracy z modelem sztucznej inteligencji Claude udało się zaproponować rozwiązanie zagadnienia, które pozostaje nierozstrzygnięte od 1859 roku. Co więcej, wspomniany badacz twierdzi, że jego metoda pozwala udowodnić również uogólnioną wersję hipotezy. Na razie środowisko naukowe podchodzi jednak do tych doniesień z dystansem. I nie ma się co temu dziwić.
Alpöge opublikował na swojej stronie internetowej krótkie opracowanie, w którym przedstawił wyniki wielomiesięcznej pracy prowadzonej wspólnie z Claude. Według jego deklaracji rozwiązanie obejmuje nie tylko pierwotną hipotezę, lecz również jej uogólnioną wersję, znaną jako GTH (Generalized Riemann Hypothesis). Alpöge zaznaczył, że sztuczna inteligencja odegrała szczególnie istotną rolę na końcowym etapie pracy. Claude w pewnym momencie miał znacznie wyprzedzić go w poszukiwaniu kolejnych elementów argumentacji matematycznej.
Problem, o którym dziś mówimy, został sformułowany w 1859 roku przez niemieckiego matematyka Bernharda Riemanna. Dotyczy rozmieszczenia liczb pierwszych, czyli liczb naturalnych większych od jedności, które dzielą się wyłącznie przez jeden i samą siebie. Choć na pierwszy rzut oka ich występowanie na osi liczbowej wydaje się przypadkowe, matematycy od dawna poszukują ukrytych prawidłowości opisujących ich rozkład.
Hipoteza Riemanna wiąże się z funkcją dzeta Riemanna. Uczony przypuszczał, że wszystkie jej nietrywialne miejsca zerowe znajdują się na określonej prostej w płaszczyźnie liczb zespolonych, której część rzeczywista wynosi dokładnie 1/2. I nawet jeśli wydaje się, żę to czysto teoretyczny problem, którego rozwiązanie nie przyniesie zbyt wielu realnych korzyści, to rzeczywistość jest zgoła odmienna. Mówi się przede wszystkim o ogromny wpływie na teorię liczb. Hipoteza stanowi podstawę wielu matematycznych przypuszczeń i twierdzeń dotyczących rozmieszczenia liczb pierwszych. Jest również jednym z siedmiu Problemów Milenijnych, za których rozwiązanie Clay Mathematics Institute przewiduje nagrodę w wysokości miliona dolarów.
Mimo optymistycznych doniesień należy zwrócić uwagę na istotny fakt: Alpöge nie opublikował tradycyjnego artykułu naukowego przedstawiającego cały tok rozumowania. Zamiast tego udostępnił obszerny zestaw plików zapisanych w języku Lean. To specjalistyczne narzędzie służy do formalnej weryfikacji dowodów matematycznych. Pozwala komputerowo sprawdzać, czy poszczególne kroki rozumowania wynikają z przyjętych definicji i założeń.
Czytaj też: Fizycy znaleźli ślady niezwykle rzadkiego rozpadu cząstki. To sytuacja jedna na 10 miliardów
Udostępnione materiały obejmują 14 części archiwum o łącznej wielkości około 240 MB. Analiza tych danych będzie wymagała specjalistycznej wiedzy. Niezależni matematycy muszą teraz potwierdzić, że formalny zapis rzeczywiście dotyczy standardowej wersji hipotezy Riemanna, wszystkie definicje są prawidłowe, a w rozumowaniu nie występują ukryte założenia. Istotne jest również to, że Alpöge zapowiedział przygotowanie bardziej przystępnego, zrozumiałego dla matematyków opisu całego dowodu.
Potencjalne rozwiązanie przytoczonego problemu byłoby jednym z najważniejszych wydarzeń w historii matematyki. Jednocześnie stanowiłoby kolejny sygnał, że sztuczna inteligencja może wykraczać poza analizowanie istniejącej wiedzy i aktywnie uczestniczyć w odkrywaniu nowych twierdzeń. Na ten moment możemy więc mówić o niezwykle ambitnym twierdzeniu i potencjalnym przełomie w badaniach nad sztuczną inteligencją, ale nie o oficjalnym rozwiązaniu hipotezy Riemanna.
Źródło: Scientific American
