Historia Czarnego Rycerza nie zaczęła się wraz z erą podboju kosmosu. Jej zwolennicy często cofają się aż do 1899 roku, kiedy Nikola Tesla prowadził eksperymenty radiowe w Colorado Springs. Naukowiec zarejestrował wówczas nietypowe sygnały, które skłoniły go do rozważań na temat możliwego kontaktu z pozaziemskimi formami życia. Nie twierdził jednak, że odkrył obcego satelitę krążącego wokół Ziemi. To późniejsze interpretacje połączyły jego obserwacje z teoriami na temat Czarnego Rycerza.
Czytaj też: Obiekt z naszej galaktyki wysyła do nas sygnał, który powtarza się co 62 minuty
Kolejnym elementem układanki stały się opóźnione echa radiowe, opisane w pierwszej połowie XX wieku. W 1927 roku norweski inżynier Jørgen Hals zaobserwował zjawisko polegające na powracaniu sygnałów radiowych z nietypowym opóźnieniem. Z czasem pojawiły się hipotezy, w myśl których miałyby one mieć związek z nieznanym obiektem znajdującym się na orbicie Ziemi.
Szczególne miejsce w tej historii zajmuje Duncan Lunan, szkocki badacz, który w 1973 roku analizował wzorce takich ech. Zaproponował interpretację sugerującą, iż mogą one zawierać wiadomość pochodzącą z okolic gwiazdy Epsilon Boötis. W jego interpretacji sygnał miał wskazywać na bardzo odległe pochodzenie, sięgające około 11 tysięcy lat p.n.e. Hipoteza nie została jednak potwierdzona, a sam Lunan dystansował się od późniejszej teorii Czarnego Rycerza.
Największą popularność legenda zdobyła dzięki fotografiom wykonanym podczas misji NASA STS–88 w grudniu 1998 roku. Na jednym ze zdjęć widać ciemny, nieregularny obiekt unoszący się w przestrzeni kosmicznej. Zwolennicy teorii uznali go za możliwy wizerunek tajemniczego satelity. Fotografia szybko zaczęła krążyć w internecie jako rzekomy dowód na obecność obcej technologii w pobliżu Ziemi.
Wyjaśnienie jest jednak znacznie bardziej przyziemne. Obiekt widoczny na zdjęciach był fragmentem osłony termicznej, który przypadkowo odłączył się podczas prac związanych z budową Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. Astronauci odnotowali utratę tego elementu podczas misji. Nie był to zatem niezidentyfikowany statek kosmiczny, lecz zwykły element wyposażenia.
Poszukiwanie śladów pozaziemskiej technologii jest oczywiście faktycznym obszarem zainteresowania naukowców. Rozważają oni między innymi możliwość istnienia autonomicznych sond międzygwiezdnych, nazywanych sondami Bracewella, które mogłyby obserwować inne układy planetarne. Na dziś nie ma jednak wiarygodnych dowodów, by Czarny Rycerz istniał, a tym bardziej od tysięcy lat monitorując Ziemię. A przecież w międzyczasie pojawiły się głośne teorie dotyczące chociażby Oumuamua, który ze względu na nietypowy kształt i sposób poruszania miał być kolejną z pozaziemskich sond eksplorujących Układ Słoneczny.
Źródło: Space
