Panoramiczne zdjęcia autorstwa Curiosity ukazują krajobraz przypominający ogromny plaster miodu. Sieć regularnych wielokątów rozciąga się we wszystkich kierunkach, a podobne wzory widoczne są nawet na zboczach pobliskiego wzniesienia. Zdaniem badaczy jest to największe skupisko tego typu struktur, jakie udało się dotąd zaobserwować podczas misji łazika.
Czytaj też: Meteoryt z Marsa skrywał geologiczną niespodziankę. Naukowcy opisali nowy typ skały
Inżynierowie związani z misją przypuszczają, że niezwykłe formacje mogą być pozostałością po procesach zachodzących miliardy lat temu. Jedna z najbardziej prawdopodobnych hipotez zakłada, iż powstały w wyniku wielokrotnych cykli nawilżania i wysychania osadów, kiedy na powierzchni Marsa mogła występować ciekła woda. Z czasem szczeliny w wysychającym podłożu wypełniły się minerałami, a późniejsza erozja odsłoniła charakterystyczną sieć skalnych grzbietów. Badacze nie wykluczają jednak również udziału innych procesów geologicznych, takich jak zmiany temperatury czy stopniowe zagęszczanie osadów.
Odkrycie jest szczególnie cenne, ponieważ pozwala lepiej odtworzyć warunki środowiskowe panujące na Marsie w odległej przeszłości. Analiza składu chemicznego skał oraz geometrii pęknięć może dostarczyć kolejnych wskazówek dotyczących historii wody na planecie i odpowiedzieć na pytanie, czy środowisko sprzed miliardów lat mogło sprzyjać istnieniu prostych form życia. A przecież wizja warunków sprzyjających rozwojowi i utrzymaniu życia – nawet jeśli takowe występowały przed miliardami lat – byłaby istnym przełomem w badaniach nad Marsem.
Nowe fotografie zwracają uwagę z jeszcze jednego powodu. Wśród opublikowanych obrazów znalazły się bowiem zdjęcia przedstawiające podwozie samego Curiosity. Widać na nich, że tylne koło łazika nosi wyraźne ślady wieloletniej eksploatacji. Metalowa obręcz jest popękana, a na powierzchni widać liczne wgniecenia oraz uszkodzenia powstałe podczas pokonywania wymagającego, skalistego terenu.
Czytaj też: NASA pokazała fenomenalne ujęcia Marsa. To niezwykły przystanek na drodze do metalicznej planetoidy
Mimo widocznego zużycia inżynierowie podkreślają, że stan kół nie zagraża obecnie realizacji misji. Curiosity od momentu lądowania w kraterze Gale w sierpniu 2012 roku przejechał już ponad 32 kilometry po jednym z najbardziej wymagających terenów w Układzie Słonecznym. Konstrukcja – zaprojektowana z dużym zapasem wytrzymałości – ma jednak zapewnić łazikowi możliwość kontynuacji badań naukowych mimo naturalnego zużycia elementów jezdnych.
Źródło: NASA
