Ta wiedza o obserwacji ptaków może nie być taka oczywista, a właściwie na pewno nie jest bowiem temu dronowi jest daleko do jakiegokolwiek ptaka lub insekta. Posiada cztery śmigła, co nie jest nowością dla drona, lecz nie są one połączone z centralnym punktem konstrukcji sztywnymi ramionami, tylko długą taśmą po okręgu. Co więcej, może uderzyć w ścianę lub drzewo, „otrzepać pióra” i polecieć dalej.
Inżynierowie ze Szwajcarii stworzyli drona, który może się przeciskać przez szczeliny i grzmotnąć w drzewo, a potem lecieć dalej
FlexiQuad na papierze jest jak każdy dron, ma cztery pary śmigieł, brzęczy i lata. Różnica tkwi w tym, że zamiast centralnej jednostki w samym centrum konstrukcji, tutaj dookoła biegnie elastyczny pas rozkładający wagę baterii, kamer, czujników oraz innych komponentów. W ten sposób dron ma bardziej formę donuta, niż klasycznego urządzenia tego typu.
Zastosowanie takiej konstrukcji całkowicie zmienia dynamikę drona i odróżnia go od pozostałych. Teraz ze spokojem może uderzyć podczas lotu w jakiś obiekt i nie spadnie, tylko poleci dalej zaraz po tym jak struktura urządzenia się ustabilizuje. Jest to dzieło inżyniera Luci Girardiego z ETH Zurich (szwajcarska politechnika publiczna) oraz byłego profesora tejże uczelni Stefana Mintcheva. A zaczęło się od obserwacji świata zwierząt:
Byliśmy zainteresowani tym, jak sztywne są ich (insekty i ptaki – red.) skrzydła i jak je zginają – lub nie zginają – w różnych kierunkach. Na początku byłem sceptyczny, czy dron poleci bez centralnego wzmocnienia. Ale naprawdę podobał mi się ten pomysł. Potem spróbowaliśmy – i zadziałało
– powiedział Luca Girardi
Kluczowym było dla tej konstrukcji rozmieszczenie wagi równomiernie po całej powierzchni, jak się okazało zupełnie tak, jak to robią właśnie zwierzęta. Wyważenia wymagały również fizyczne właściwości materiałów. Za miękkie sprawiały, że śmigła o siebie uderzały, zaś za twarde sprowadzały do punktu wyjścia, czyli łatwołamliwego drona. O dziwo – a właściwie, to jak można było przypuszczać – gotową odpowiedź miała natura. Idealną elastyczność odnaleziono w prawdziwych skrzydłach.
Miękki dron, nie oznacza, że ma ograniczone możliwości
Plany na komercjalizację rozwiązania już są na etapie rozmów z różnymi jednostkami, od rządowych jak straż pożarna, po sektor konsumencki. Bowiem większa sprężystość, nie oznacza, że dron jest pozbawiony szerokiego wachlarza możliwości oraz skalowalności do innych rozmiarów (na tę chwilę do 3-kilogramowych maszyn).
Niepozorny FlexiQuad wyciąga prędkość do 80 km/h, a do tego posiada łatwość w wykonywaniu manewrów na poziomie standardowego drona. Co więcej, potrafi to więcej niż inne, jak na przykład przeciskanie się przez szczeliny o szerokości mniejszej niż 20 cm, co naturalnie go spowolni, ale może być kluczowe w różnych scenariuszach.
Czytaj też: Wyeliminowali największą słabość dronów wojskowych. Poleci, ostrzela cel i wróci po więcej
Na korzyść maszyny działa i fakt, że jej konstrukcja jest tania, sam pas do koszt jakichś 60 złotych. Potencjał został doceniony zarówno na uczelni (nominacja do prestiżowej nagrody), jak i nawet agencję NASA, która rozpatruje FlexiQuada w kategorii użycia w rzeczywistych sytuacjach. Szczególnie ciekawie wygląda możliwość wykorzystania pustej przestrzeni wewnątrz okręgu. To tam można zamontować chociażby sieć do przechwytywania wskazanych obiektów lub ich podnoszenia.
Jako że projekt jest częścią prac na uczelni wyższej, to oczywiście równolegle powstała praca obejmująca wszystkie kroki, wnioski z obserwacji i ocenę potencjału na rozwój w przyszłości. Również właśnie w tym tekście są wymienione spostrzeżenia dotyczące, chociażby rozkładu wagi. Artykuł ten nie został jeszcze zrecenzowany przez innych naukowców, co sprawia, że jego specjalistyczny aspekt nie jest jeszcze zrewidowany, ale też ma potencjał na rozwój.
Źródło: fastcompany
