Amerykańska firma Skyborne Technologies postanowiła rozwiązać ten problem w sposób, który uważam za szczególnie interesujący. Zamiast przystosowywać istniejącego drona do przenoszenia broni, zaprojektowała swojego bezzałogowca o nazwie Cerberus MI od podstaw z myślą o strzelaniu. Teraz konstrukcja doczekała się istotnego wyróżnienia, bo 26 października 2026 roku oficjalnie trafiła do amerykańskiego zestawienia o nazwie Blue UAS Cleared List, co otworzyło drogę do jej zakupów przez Wojsko USA.
Czytaj też: Druga młodość Javelina. Wydadzą setki milionów na przeciwpancerną broń przyszłości
Tak więc oto latający granatnik, który ma wracać po amunicję, przestaje być wyłącznie ciekawym projektem jedynie rozwijanym przez producenta bez pewności, czy kiedykolwiek trafi na pole bitwy. Producent zadeklarował zresztą, że amerykańska piechota morska zakupiła już jego egzemplarze, które poddawano ocenie.
Wyjątkowa konstrukcja drona Cerberus MI
Cerberus MI waży około 18 kilogramów bez uzbrojenia, a jego maksymalna masa startowa wynosi 22 kilogramy. Może przenosić pięciostrzałowy granatnik HAVOC kalibru 40 mm albo dziesięciostrzałową strzelbę CHAOS kalibru 12, wykorzystujące standardową amunicję. Dochodzi do tego system EXITUS AI, który łączy dane z kamer optycznych, termowizji i dalmierza laserowego w celu obliczania parametrów strzału. Producent wspomina o prowadzeniu ognia z dystansu przekraczającego 300 metrów, choć trzeba pamiętać, że rzeczywisty zasięg skuteczny zależy od rodzaju uzbrojenia i amunicji. Samo SI nie otrzymuje też pełnej swobody w atakowaniu przeciwników, bo decyzję o otwarciu ognia nadal podejmuje operator.
Czytaj też: Jedna torpeda posłała fregatę na dno. Grecja pokazała swoją nową broń
Najciekawszy element Cerberusa MI kryje się zaś bezpośrednio w jego układzie napędowym. Bezzałogowiec wykorzystuje trzy niezależnie wychylane ramiona z wirnikami, które pozwalają sterować orientacją całej maszyny i kierunkiem zamontowanego uzbrojenia bez konieczności stosowania osobnej, stabilizowanej wieżyczki. Konstrukcja została też opracowana z uwzględnieniem odrzutu broni palnej, co ma ograniczać zaburzenia położenia podczas strzelania. Czy jest to rozwiązanie idealne? Tego jeszcze nie wiemy, bo producent nie przedstawił szczegółowych wyników celności przy kolejnych strzałach.
Intrygująco robi się też przy deklarowanym czasie lotu. Skyborne podaje około 35 minut z zamontowaną bronią, a aktualna karta techniczna wskazuje 28 minut przy maksymalnej masie startowej i 42 minuty bez ładunku. Możliwości Cerberusa zależą więc wyraźnie od konfiguracji, ale nawet w najlepszym wydaniu nie jest to maszyna do wielogodzinnego patrolowania terenu, a raczej sprzęt, który ma szybko wystartować, przeprowadzić atak i wrócić do operatora. Jego przygotowanie do lotu ma zajmować mniej niż siedem minut.
Cerberus potrafi zestrzeliwać inne drony, ale…
Skyborne przeprowadziło już próby Cerberusa w roli systemu przeciwlotniczego. W lipcu 2025 roku ta maszyna uzbrojona w strzelbę CHAOS zestrzeliła cztery bezzałogowce, ale były to nieruchome cele powietrzne. Innymi słowy, wtedy producent poszedł na łatwiznę. Widać to zwłaszcza na tle mojego innego artykułu, w którym to pisałem o podobnych wyzwaniach, ale przy okazji FIRE STORM 250, który również ma wykorzystywać uzbrojenie strzeleckie podczas lotu. Ten dron oferuje jednak zupełnie inną skalę możliwości. Cerberus jest od niego znacznie mniejszy i ma stanowić uzbrojenie bezpośredniego wsparcia oddziałów, a nie wielogodzinną platformę patrolową.
Najtrudniejszy test dopiero przed Cerberusem
Dopisanie Cerberusa MI do Blue UAS Cleared List ma znaczenie przede wszystkim formalne. Amerykańskie wojsko nie może bowiem kupować dowolnych bezzałogowców bez zwracania uwagi na pochodzenie elektroniki, bezpieczeństwo oprogramowania czy ryzyko zagranicznej kontroli nad producentem. Cerberus przeszedł odpowiednią ocenę tych aspektów, ale sam wpis na listę nie oznacza jeszcze potwierdzenia skuteczności bojowej ani zapowiedzi dużych zamówień.
Osobiście najbardziej zastanawia mnie jednak rachunek ekonomiczny. Producent przekonuje, że wielokrotne używanie jednej maszyny ze standardową amunicją znacząco obniża koszt każdego ataku. Ma to sens na tle dronów kamikadze, które po jednym trafieniu przestają istnieć, ale przecież Cerberus również może zostać zestrzelony, zagłuszony albo uszkodzony. Nie znamy na dodatek jego ceny zakupu, kosztów obsługi ani trwałości po wielu cyklach strzelania. Tym samym trudno stwierdzić, ile udanych misji taki dron musiałby wykonać, żeby rzeczywiście okazać się bardziej ekonomiczny od jednorazowych konstrukcji.
Czytaj też: Niemcy wreszcie naprawili swoją 7200-tonową kompromitację
Dlatego też nie traktowałbym Cerberusa jako następcy dronów kamikadze, ale raczej jako potencjalne uzupełnienie ich możliwości. W warunkach, w których przeciwnik nie dysponuje skuteczną obroną przeciwlotniczą i systemami walki elektronicznej, wielorazowy latający granatnik może być bardzo użytecznym narzędziem wsparcia piechoty. Oczywiście o ile połączenie sterowania lotem, stabilizacji odrzutu i wspomaganego komputerowo celowania sprawdzi się w rzeczywistych warunkach.
Źródła: Skyborne Technologies
