Wojsko USA ma asa w rękawie. Skyreach startuje jak śmigłowiec, leci jak samolot i nie potrzebuje pilota

Wyobraźcie sobie okręt, na którym awarii ulega niewielki, ale kluczowy podzespół. Część zamienna waży zaledwie kilka kilogramów, a mimo to jej dostarczenie na środek oceanu może wymagać zaangażowania śmigłowca wraz z załogą albo wielogodzinnego oczekiwania na transport morski. Innymi słowy, wtedy koszt i skala całej operacji logistycznej są zupełnie nieproporcjonalne do tego, co rzeczywiście trzeba przewieźć. Właśnie takie problemy chce rozwiązywać amerykańska firma Skyways.
Zdjęcie poglądowe

Zdjęcie poglądowe

Jak więc podejść do tego problemu? Skyways chce to zrobić za sprawą nowego drona Skyreach, który ma dostarczać zaopatrzenie bez pilota, lotniska i rozbudowanej obsługi naziemnej. Przyznam, że sama koncepcja nie jest szczególnie odkrywcza, ale tym razem uwagę zwraca połączenie imponującego zasięgu, napędu hybrydowego i autonomii. Jest tylko jeden haczyk, który sprawia, że do tych zapewnień producenta trzeba podejść z odpowiednim dystansem.

Ponad 2000 kilometrów zasięgu? Tak, ale coś za coś

Skyreach ma rozpiętość skrzydeł około 6,7 metra, maksymalną masę startową 163 kg i według producenta może pozostawać w powietrzu przez ponad 18 godzin, pokonując w tym czasie przeszło 2090 kilometrów. Jak na maszynę zdolną do pionowego startu i lądowania jest to nie bez powodu wynik imponujący, ale dopiero szczegółowa specyfikacja pokazuje, jak należy go interpretować. Wtedy tak kolorowo nie jest.

Czytaj też: Wyeliminowali największą słabość dronów wojskowych. Poleci, ostrzela cel i wróci po więcej

Otóż maksymalny zasięg dotyczy przewozu ładunku ważącego około 4,5 kg. Gdy zwiększymy masę przesyłki do 36 kg, to deklarowany dystans spada do około 450 kilometrów. Skąd tak ogromna różnica? Skyreach ma do dyspozycji około 45 kg łącznego udźwigu użytecznego, który obejmuje zarówno paliwo, jak i przewożony ładunek. Im więcej towaru, tym mniej paliwa może zabrać na pokład, a tym samym krótszy dystans pokona.

Innymi słowy, zasięg rzędu ponad dwóch tysięcy kilometrów brzmi fantastycznie, dopóki nie uświadomimy sobie, że mowa o locie w jedną stronę z naprawdę niewielką przesyłką. Nie zmienia to jednak faktu, że do transportowania krytycznych części zamiennych, leków czy niewielkich podzespołów elektronicznych taka konstrukcja może nadawać się wręcz idealnie. Zwłaszcza że Skyreach ma komorę ładunkową o objętości około 198 litrów, którą można przystosować do przewozu materiałów wymagających kontroli temperatury, czujników czy aparatury komunikacyjnej. Ładunek może trafić do odbiorcy przez zrzut lub opuszczenie na linie. Producent deklaruje też odporność na wiatr o prędkości do 74 km/h i temperatury od około -21 do 49 stopni Celsjusza.

Osiem elektrycznych wirników i silnik spalinowy

Skyreach wykorzystuje osiem elektrycznych wirników do pionowego startu i lądowania, natomiast podczas przelotu korzysta z silnika spalinowego zasilanego paliwem lotniczym, takim jak Jet A-1 czy JP-5. Zintegrowany generator doładowuje z kolei akumulatory, więc po zakończeniu misji maszyna nie wymaga podłączenia do ładowarki ani wymiany magazynu energii elektrycznej przed kolejnym lotem. Właśnie ten układ napędowy jest najważniejszą zaletą Skyreach.

Czytaj też: NATO zmilitaryzowało sieć 5G. Czy to przełom współczesnego pola walki?

Typowe wielowirnikowce zużywają mnóstwo energii podczas utrzymywania się w powietrzu, podczas gdy samoloty ze skrzydłami mogą latać znacznie oszczędniej, ale potrzebują pasa startowego. Skyways połączyło obie koncepcje, płacąc za to wyższą masą i bardziej skomplikowaną konstrukcją. Co ciekawe, podobną próbę zmiany transportu powietrznego opisywałem już przy chińskim Tianma-1000, który ma przewozić nawet tonę zaopatrzenia. Chińczycy postawili jednak na krótki pas startowy, podczas gdy Amerykanie chcą całkowicie wyeliminować taką konieczność. Obie konstrukcje rozwiązują więc nieco inne problemy, choć zmierzają w bardzo podobnym kierunku.

Czy tysiąc takich dronów zastąpi śmigłowce?

Skyways chce w ciągu pięciu lat zbudować sieć ponad tysiąca autonomicznych maszyn. Oprogramowanie SkyNav ma umożliwiać jednemu operatorowi nadzorowanie kilku dronów jednocześnie, a pokładowe systemy mają odpowiadać za nawigację, wykonywanie misji i manewry awaryjne. Firma przekonuje również, że Skyreach może kosztować około jednej dziesiątej tego, co śmigłowiec, choć nie przedstawia szczegółowej metodologii tego porównania. Czy to rzeczywiście przyszłość wojskowej logistyki? Moim zdaniem jak najbardziej może nią być, ale nie liczyłbym na wyparcie śmigłowców.

Dron tego typu nie przewiezie żołnierzy ani ciężkiego wyposażenia, a podczas lotu nad wrogim terytorium nadal będzie narażony na ostrzał, zakłócanie nawigacji i problemy z łącznością. Autonomia ogranicza ryzyko dla załogi, ale nie sprawia, że samolot staje się odporny na zagrożenia. Skyways ma jednak pewne podstawy do optymizmu. W 2025 roku Siły Powietrzne USA przyznały firmie wsparcie o wartości 37 mln dolarów na rozwój produkcji, a wcześniejszy model V2 zdobył doświadczenie podczas rzeczywistych operacji. Amerykańska FAA dopuściła też V2 do określonych lotów poza zasięgiem wzroku operatora na trasie do platformy firmy Shell. Skyreach pozostaje jednak nową konstrukcją, dla której Skyways planuje rozpoczęcie lotów z klientami w grudniu 2026 roku.

Czytaj też: Dron Bayraktar TB2 nie musi już atakować. Turcy zrobili z niego latający lotniskowiec

Jeśli jednak pojedynczy dron będzie w stanie regularnie dostarczać kilka kilogramów zaopatrzenia na okręt lub odległą placówkę, a to wszystko bez potrzeby organizowania całego zaplecza lotniczego, to nawet jego niewielki udźwig przestanie być poważną wadą. Zwłaszcza że przy odpowiednio dużej flocie takie maszyny mogłyby wykonywać setki drobnych dostaw, które obecnie wymagają znacznie większego wysiłku logistycznego. Taka przyszłość transportu wydaje mi się znacznie bardziej interesująca niż kolejny rekord zasięgu.

Źródła: Skyways, Skyreach

Mateusz ŁysońM
Napisane przez

Mateusz Łysoń

RedaktorZwiązany z mediami od 2016 roku. Twórca gier, autor tekstów przeróżnej maści, które można liczyć w dziesiątkach tysięcy, książki Powrót do Korzeni oraz gry wideo DIGSITE ZERO.