Tym razem REEB Cycles przygotował kolejną generację swojego stalowego roweru górskiego SST. Prototyp trafił na festiwal Sedona Mountain Bike Festival, a gotowy model ma pojawić się w 2027 roku. Najciekawsze w nim jest jednak dla mnie to, że producent wcale nie próbuje zastępować nowoczesnej technologii tradycyjnym rzemiosłem. Wręcz przeciwnie, bo ręcznie spawana stal spotyka się tutaj z drukiem 3D z metalu i zaawansowanym zawieszeniem.
Dlaczego REEB nadal stawia na stal, skoro może wykorzystać karbon?
Karbon w świecie rowerów pozwala stworzyć lekkie konstrukcje o precyzyjnie zaprojektowanej sztywności. Nie jest jednak idealny. Jednocześnie wymaga kosztownych form i odpowiedniego procesu produkcji, przez co każda większa zmiana projektu może oznaczać dodatkowe wydatki. Dlatego też przy małoseryjnej produkcji stal zaczyna wyglądać znacznie atrakcyjniej. Konstruktorzy mogą stosunkowo łatwo modyfikować długości i kształty rur, zmieniać geometrię, spawać nowe prototypy i eksperymentować bez przygotowywania kolejnych form kompozytowych.

Pisałem już o podobnym podejściu przy polskim gravelu LAAND, który wykorzystuje aluminium i również kwestionuje sens bezwarunkowej pogoni za karbonem. REEB idzie jednak w zupełnie innym kierunku, bo wykorzystuje stal chromowo-molibdenową 4130 również jako element pracujący w układzie zawieszenia.


Czytaj też: Czym jest Pivot Pravia? Ten rower szosowy za ponad 50 tysięcy złotych dostał błotniki
Pierwszy rower SST z 2022 roku otrzymał 120 mm skoku tylnego koła i konstrukcję typu flex-stay. Oznacza to, że specjalnie ukształtowany fragment tylnego trójkąta nieznacznie ugina się podczas pracy amortyzatora, zastępując tradycyjny przegub w pobliżu tylnej osi. Dzięki temu konstrukcja ma mniej łożysk, połączeń i elementów wymagających serwisowania. Sam pomysł nie jest zresztą zarezerwowany dla stali, bo producenci wykorzystują podobne rozwiązania również w karbonowych ramach.
Stalowy rower z drukarki 3D? REEB łączy stare z nowym
Nowa generacja SST zachowuje 120 mm skoku, ale REEB zmienił kinematykę zawieszenia, czyli sposób, w jaki ruch tylnego koła przekłada się na pracę amortyzatora. Producent obiecuje przy tym lepsze pochłanianie drobnych nierówności, wyższą efektywność pedałowania i większe możliwości strojenia amortyzatorów sprężynowych, które obsługiwał już poprzednik. Dochodzi do tego geometria zapewniająca większą stabilność na technicznych zjazdach, choć bez pełnych parametrów i wykresów zawieszenia trudno ocenić skalę tych ulepszeń. Wystarczy wspomnieć, że poprzedni SST miał już całkiem agresywny kąt główki ramy wynoszący 65,5 stopnia w rozmiarze M.

Czytaj też: Ten składany elektryczny rower z karbonu ma dziwny sekret
Znacznie ciekawsza jest jednak dla mnie sama konstrukcja. REEB wykorzystuje metalowy druk 3D do produkcji gniazda osi górnego łącznika zawieszenia, a także powiększył węzeł suportu, aby poprawić wzajemne ustawienie elementów ramy. Firma przeprojektowała również mostkowany łącznik zawieszenia, który korzysta teraz z systemu zaciskowego typu collet. Nowe elementy mocujące mają zapewniać bardziej przewidywalną pracę i ułatwiać serwisowanie. Za ich produkcję odpowiada z kolei Prosise Metal Works, czyli firma Adama Prosise’a, od dawna współpracującego z REEB.
Nie jest to zresztą pierwszy SST wykorzystujący druk 3D. Poprzednik również miał elementy ze stali nierdzewnej wytwarzane przyrostowo, a w tym charakterystyczny pusty wewnątrz element łączący dolne widełki. Takie podejście pozwala tworzyć skomplikowane kształty, które trudno byłoby uzyskać tradycyjną obróbką. Całość nadal jednak powstaje ręcznie w Longmont w Kolorado, w Hooptie Bike Lounge.
Stal ma jednak swoje wady
Nie chciałbym jednak przedstawiać SST jako dowodu na wyższość stali nad karbonem, bo wystarczy spojrzeć na niezależny test pierwszej generacji przeprowadzony przez Bikepacking, aby odkryć prawdę. Testowany egzemplarz ważył aż 14,97 kg, a recenzent zwrócił uwagę, że choć rower świetnie radzi sobie na technicznych trasach, to jego masa i charakter zawieszenia utrudniają dynamiczną jazdę na płaskim terenie. SST nie był też szczególnie szybki na podjazdach.
Czytaj też: Honda wróciła do rowerów w wyjątkowy sposób. Karbonowy e-MTB ma być pomostem do motocykli

Dochodzi do tego kwestia trwałości. Stalowe elementy flex-stay podlegają regularnym obciążeniom zmęczeniowym, więc producent musi odpowiednio dobrać materiał, geometrię oraz zakres odkształceń. Sama obecność stali nie gwarantuje przecież niezniszczalności ramy, a ryzyko korozji również pozostaje realne. Największym problemem jest jednak cena. Pierwszy SST kosztuje obecnie od 3395 dolarów za ramę i od 6111 dolarów za kompletny rower, czyli odpowiednio około 13,3 i 24 tysięcy złotych w prostym przeliczeniu. Nowy model nie ma jeszcze oficjalnego cennika, ale trudno oczekiwać, żeby REEB nagle zaczął konkurować cenowo z popularnymi rowerami produkowanymi masowo.
Dlatego patrzę na nowego SST przede wszystkim jak na pokaz możliwości niewielkiego producenta, który może pozwolić sobie na eksperymenty z materiałami i geometrią bez podporządkowywania całego projektu masowej produkcji. Karbon pozostaje rozsądniejszym wyborem tam, gdzie priorytetem jest niska masa, ale REEB ma własny pomysł na rower górski i konsekwentnie go rozwija. Czy lepsza kinematyka i przeprojektowana rama rzeczywiście zrekompensują dodatkowe kilogramy? Tego dowiemy się dopiero z niezależnych testów nowego roweru SST.
Źródła: REEB Cycles, Bikerumor, Bikepacking

